De Amerikaanse singer-songwriter Ken Pomeroy maakte dit jaar veel indruk met ‘Cruel Joke’, haar tweede album.
Ook haar solo opggenomen debuut ‘Christmas Lights in April’ uit 2021 bleek sterk, al ging dat alleen op LP opgenomen debuut Nederland ongemerkt voorbij.
De Cherokee groeide op in Oklahoma op John Denver’s ‘Leaving on a Jet Plane’, want dat nummer had ze haar stiefmoeder achttien keer achter elkaar op een cd laten branden…
Dat was overigens ook in een gezin waarin streng geloven de norm was en fysiek geweld standaard.
In ‘NPR’s ‘World Café’ wordt ze geïnterviewd over haar inspiratie en achtergronden, al komt alleen het muzikale aspect van haar jeugd aan bod.
Onder die invloeden zijn Buck Meek, Woody Guthrie en John Denver, inderdaad. Meek is de gitarist van Big Thief, maar maakte ook al drie soloalbums.
Pomeroy liet zich tijdens deze special begeleiden door een drummer, een bassist, een banjospeler en een sologitarist en geeft zo al pratend en spelend een heel goed beeld van ‘Cruel Joke’, al klinkt de solo in ‘Flannel Cowboy’ nog wat explosiever dan op dat album:
https://www.npr.org/sections/world-cafe/2025/11/24/nx-s1-5615192/ken-pomeroy-album-cruel-joke
Mijn recensie van ‘Cruel Joke’ kun je vinden in muziekmagazine Heaven nummer 5, september-oktoberber 2025.