ANTI 8078-2
zachte kracht
De inmiddels 86 jaar oude Mavis Staples nam voor haar nieuwe album tien songs op van onder anderen Curtis Mayfield, Tom Waits, Gillian Welch en Leonard Cohen, maar ook van Mark Linkous, die vier albums maakte als Sparklehorse, Frank Ocean en singer-songwriter Kevin Morby. Alleen ‘Human Mind’ werd voor haar geschreven door Allison Hunter en Hozier, maar ze werden alle geproduceerd door multi-instrumentalist Brad Cook. Hij produceerde eerder albums van Bon Iver en Nathaniel Ratecliff en bracht drummer Matt McCaughan, multi-instrumentalist Phil Cook en gitarist Nathan Stocker mee.
Hij laat Staples goed tot haar recht komen, doordat ook hij alle nadruk legt op haar stem en de muziek daaraan ondergeschikt maakt. Cook’s aanpak is namelijk niet veel anders dan op vorige, door anderen geproduceerde albums. Blijkbaar was Staples’ hiervan sterk afwijkende single ‘Worthy’ in 2024 eenmalig. Daarop liet zij zich produceren én inpakken door MNDR, een Amerikaanse elektropop-artiest.
Binnen deze songs is het openingsnummer desondanks opvallend afwijkend: in Tom Waits’ ‘Chicago’ reproduceerde Cook de gejaagde sfeer van het origineel met Buddy Guy, Rick Holmstrom en Derek Trucks als zinderende gitaristen. Daarin heerst desondanks Staples expressieve geluid in een tekst die gelijkenissen vertoont met de levensloop van Roebuck ‘Pops’ Staples, een van de activisten voor de rechten van de Afro-Amerikanen. Zo lijken Waits’ woorden meer dan ooit te gaan over het beloofde land, al is die stad Staples geboortestad en woonplaats.
Daarna overheersen
ballads met een open geluid waarin de vooral mineurakkoorden spelende saxofonist Matt Douglas plus trompettisten Will Miller en Trever Hagen voorname sfeerbepalers zijn, net als Colin Croom’s tweemaal terugkerende steelgitaar, de gitaren van Staples’ vaste gitarist Holmstrom, MJ Lenderman en Stocker of de even nasaal als wanhopig klinkende slide van Trucks (‘Hard Times’).
Alleen in de stemmige versie van Ocean’s ‘Godspeed’ zit een onverwacht aanzwellend eind: het is een geluidscollage met daarin ontsporende instrumenten en de stem van Kara Jackson, de Amerikaanse Youth Poet Laureate in 2019 en 2020.
Grote namen als Wilco’s Jeff Tweedy, Staples’ex-producer, Bon Iver en Bonnie Raitt spelen en zingen incidenteel ook mee, maar maakten zich met veel plezier ondergeschikt aan Staples’ geluid, zodat ze zelf eigenlijk niet opvallen.
Zo slaagt ze erin, deze songs naar zich toe te trekken: Linkous’ titelnummer wordt een persoonlijke geloofsbelijdenis en Morby’s nummer, geschreven na aanslagen in Parijs (concertzaal Bataclan) en Orlando en na de dood van de zwarte Amerikaan Freddie Gray ten gevolge van politiegeweld tijdens zijn arrestatie in Baltimore, wordt een indringende oproep tot zelfopoffering en solidariteit. Staples rijgt ze aaneen met Mayfield’s ‘We Got to have Peace’, een protest tegen de oorlog in Vietnam, en Eddie Hinton’s ‘Everybody Needs Love’ uit 1986. In ’Human Mind’ zingt Staples bovendien emotioneel haar vader toe over hoe ze als laatste lid van het gezin hem en de anderen nog altijd mist.
Ze zingt vaak zacht en ingehouden, maar altijd met veel expressie en nuance en maakt van haar schorre geluid een kracht. Zij overtuigt zo niet alleen nog maar eens als zangeres, ze toont ook aan dat de liefde niet te onderschatten is en dat die het kwade uiteindelijk zal overwinnen.
Dat ze niet preekt, maar met een dwarsdoorsnede van teksten van artiesten uit allerlei genres en van allerlei leeftijden een geheel smeedde, maakt dit album tot een van de beste van de laatste jaren van het tot een icoon van de maatschappelijk betrokken gospel uitgeroeide Staples, hoewel al die albums op zich ook sterk waren.
****
Eerdere berichten over Mavis Staples vind je in de categorieën nieuws, rootsmuziek ook radio, tv en internet, Dossier Ook al dood…, concerttips, andere rootsradio, concertrecensies en luisterpalen.
Mijn recensie van ‘Carry Me Home’, het gezamenlijke album van Staples en Levon Helm vind je in de categorie recensies roots, en die van ‘Live – Hope at The Hide Out’ in de categorie recensies gospel.