Warner/Rhino R2 727662/603497813865

gestolde tijd

Na de eerdere met outtakes en liveopnamen uitgebreide Little Feat-albums ‘Sailin’Shoes’, ‘Dixie Chicken’ en ‘Feats Don’t Fail Me Now’ komt Rhino nu met een vier cd’s tellend boxje van het vijfde album van de groep die in de jaren zeventig enig in zijn soort was.

Behalve het oorspronkelijke album bevat dat twaalf outtakes en alternatieve versies plus een Halloween-concert van 31 oktober 1975 van vijftien songs in het Orpheum Theatre in Boston, een van de vaste haltes van de groep tijdens hun vele tournees.

De acht nummers van het studioalbum van destijds zijn geremasterd en klinken indrukwekkend helder, zodat nog meer licht valt dan voorheen op de gecompliceerde, vaak slepend swingende ritmes van drummer Richie Hayward, bassist Kenny Gradney en percussionist Sam Clayton, terwijl Bill Payne’s toetsen en de gitaren van Paul Barrere én Lowell George net zo opvallen. George’s slide heeft ook op dit album die even geknepen als zangerige, altijd direct herkenbare toon, want hij speelde zoals hij zong: lang trekkend aan de noten, ze buigend en vrij fraserend.

De voor de groep nieuwe invloeden van de destijds populaire jazzrock springen daarbij het oog, net als het feit dat voorman George maar drie van de acht songs schreef. De muziek van een van die drie schreef hij ook nog eens samen met Hayward, terwijl dat onnavolgbaar drummende enfant terrible toch niet vaak bijdroeg aan de composities.

Dat kleine aantal composities zou te maken gehad kunnen hebben met het feit dat

George in die tijd veel andere acts produceerde én net een contract had getekend voor een soloalbum. Misschien wilde hij daardoor niet al te veel materiaal kwijt.

Een andere reden zou het ook tijdens het opnemen van dit album al toenemende drank- en drugsgebruik kunnen zijn van het grillige genie, waardoor hij minder en minder zijn afspraken nakwam. Dennis McNally schrijft in zijn overigens oppervlakkige liner notes echter dat George de anderen juist zou hebben aangemoedigd te schrijven, maar is niet erg specifiek in de redenen waarom.

Hoe dan ook, Payne, Barrere en Gradney benutten die compositorische ruimte gretig en veelzijdig. Dat Payne en Barrere daarbij ook het geheim van George’ ‘cracked mosaic’ in de vingers hadden, bewijzen hun samen met Gradney geschreven ‘Romance Dance’ en ‘One Love Stand’, net als hun gezamenlijke ‘All That You Dream’. Ook Payne’s met zijn toen nieuwe liefde Fran Tate gecomponeerde ‘Day or Night’ en zijn ‘Somebody’s Leaving’ zijn daar goede voorbeelden van. Wel haalt hij de vaart erg uit die laatste song door het richtingloze, instrumentale middenstuk, dat vooral door zijn klassieke opleiding lijkt te zijn ingegeven.

Al had George een hekel aan jazzrock, toch positioneerde hij zich ook op dit album duidelijk als frontman: behalve met zijn slide drukt hij ook met zijn zang zijn altijd direct herkenbare stempel op veel nummers, want behalve zijn drie eigen songs zingt hij ook ‘All That You Dream’ en ‘One Love Stand’ melodieus én gretig.

Van de twaalf outtakes en alternatieve versies kwamen slechts zeven ervan niet eerder uit. Alternatieve versies van ‘All That You dream’, ‘Mercenary Territory’, ‘Long Distance Love’ en ‘Romance Dance’ verschillen in details wel van de definitieve versies, maar wijken niet erg van af en een instrumentale versie van ‘Day or Night’ in een ruwe mix is weliswaar curieus, maar verre van essentieel.

Muzikaal interessanter zijn vier andere, al stonden die al op de mooie verzamelbox ‘Hot Cakes & Outtakes’(2000): de nog rudimentaire solodemo ‘Down Below the Borderline’ is bijna onherkenbaar door zijn nog veel minder rijke melodie,  terwijl ‘Rockin’ Shoes 1 & 2’ al meer lijkt op de uiteindelijke versie.

‘High Roller’ intrigeert opnieuw: het werd voor het album blijkbaar niet goed genoeg bevonden en de titel ervan werd op de lp-hoes zelfs doorgekruist, iets wat wijst op een beslissing op het laatste moment. Aan het tegendraadse spel kan het echter niet gelegen hebben, maar dat het ook door Barrere geschreven werd, heeft misschien een rol gespeeld. Het kwam pas op de nog jazzier opvolger ‘Time Loves a Hero’ terecht, waarop George compositorisch nog minder inbreng had.

De outtake van het door George en Payne geschreven ‘Front Page News’ had muzikaal eveneens goed op het album gepast, maar haalde ‘Time Loves a Hero’ ook al niet, al blijft het waarom ook in McNally’s liner notes een onbeantwoorde vraag. Het stond dat pas op het zonder de toen al overleden George afgemaakte restjesalbum ‘Down on the Farm’(1979).

George’ ‘Fool on the Avenue’ is de grootste verrassing, juist doordat dat nummer nooit werd voltooid. Misschien komt dat ook doordat het in deze embryonale versie muzikaal een voorloper lijkt van zijn ‘Long Distance Love’, al is de tekst heel anders.

De lange liveset ‘hellzapopppin’ dateert maar van een paar weken na het uitkomen van het album en kookt en kolkt zoals die dat op de drie voorgaande boxsets ook deden: het geluid is weliswaar wat schriller dan dat van de studio-opnamen maar kristalhelder. Daardoor kun je de partijen ieder apart horen, maar ook hoe ze samenvallen tot die even onvoorspelbare als logische songs waarin de groep grossierde.

Dat is een audiofeest, maar behalve ‘Day or Night’, ‘All That You Dream’, ‘Romance Dance; en ‘Long Distance Love’ horen de gespeelde songs tot de klassiekers van de groep. Nummers als ‘On Your Way Down’, ‘Skin It Back’, ‘Cold, Cold, Cold/Dixie Chicken/Tripe Face Boogie’ en ‘Fat Man in the Bathtub’ stonden ook al op de jubileumedities van ‘Dixie Chicken’ en ‘Feats Don’t Fail Me Now’.

Dat maakt dit boxje vooral onmisbaar voor fans met heimwee en voor muzikanten van vandaag die een na die eerdere rereleases een herhalingscursuscursus originaliteit willen volgen.

***1/2

Eerdere berichten over Little Feat vind je in de categorieën nieuws, concerttips, rootsmuziek op radio, tv en internet en Dossier: Ook al dood…. 

Recensies van ‘Strike Up The Band’,  ‘Sam’s Place’, ‘Feats Don’t Fail Me Now Deluxe Edition’, ‘Dixie Chicken Deluxe Edition’, ‘Sailin’ Shoes Deluxe Edition’, ‘Electrif Lycantrophe’, ‘Waiting for Columbus Live Deluxe’, ‘Rooster Rag’, ‘Kickin’ it at the Barn’, ‘Live at the Ram’s Head’, ‘Raw Tomatos Vol. One’, ‘Ripe Tomatos Vol. One’, ‘Waiting for Columbus 2CD’ en ‘Barnstormin’ Volume One’ vind je in de categorie recensies roots.