elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Category: Recensies roots (Page 1 of 17)

Little Feat – ‘Electrif Lycanthrope’

RHINO R2558518/081227943752

beheerst kookpunt

Veel songs van dit concert van Little Feat in de Ultra-Sonic Recording Studio’s van 19 september 1974 circuleren al decennia als bootleg. Ze werden door fans en andere muziekliefhebbers hoog geacht, al werden die door radiostation WLIR-FM in Garden City in de staat New York uitgezonden opnamen geteisterd door atmosferische storingen en het af en toe wegvallen van het geluid.

Ter gelegenheid van Record Store Day 2022 werden alle toen gespeelde songs voor label Rhino opnieuw gemixt en ontdaan van bijgeluiden.

Het resultaat is

Continue reading

Lyle Lovett – 12th of June

Verve 00602445651337

krasse knar

Op zijn eerste album in tien jaar zette de Texaanse zanger Lyle Lovett elf songs. Hij nam ze op met musici die al decennia in zijn Large Band zitten en ook zijn invloeden zijn hetzelfde gebleven: singer-songwriter, jazz, blues, gospel en country.

‘12 of June’ is daarmee een karakteristiek Lovett-album. Toch speelt Lovett

Continue reading

Mavis Staples – Levon Helm – Carry Me Home

ANTI 7859 2

tijdloos

Toen Mavis Staples en Levon Helm elkaar in juni 2011 ontmoetten in de studio van de laatste in Woodstock kenden zij elkaar al zo’n 45 jaar, maar behalve tijdens de afscheidsconcerten van The Band in 1976 namen zij nooit samen op.

Dit album maakt dat meer dan goed, want Staples en Helm leidden hun respectievelijke bands door twaalf songs in een mengsel van traditionals en songs van onder anderen Buddy en Julie Miller, Staples’ vader Pops, Bob Dylan en Larry Campbell, de gitarist van Helm.

In de liner notes staat niets welke band Staples per song begeleidt. Alleen drummers zullen misschien verschillen constateren tussen Helm en Stephen Hodges, Staples’ drummer. Wat iederéén hoort is een

Continue reading

Bonnie Raitt – ‘Just Like That’

Op herhaling

Bonnie Raitt benadrukte in de vele interviews over haar achttiende studioalbum dat ze geen interesse had gehad in een herhaling van zetten, maar nieuwe grond had aangeboord.

Dat geldt inderdaad voor de teksten in haar vier eigen songs van de tien die ze opnam met drummer Rickie Fataar, bassist James ‘Hutch’ Hutchinson, nieuwe toetsenist Glen Patscha en idem gitarist Kenny Greenberg: ze zingt over de altijd op een kans loerende verslaving en brengt levenslustig hulde aan overleden familieleden en vrienden. Ook verplaatst ze zich indringend in een moeder die erachter komt bij wie het door haar overleden zoon gedoneerde hart terechtkwam en in een gevangene die vrijwilliger is in het gevangenishospice.

In de klankkleur van de muziek en de opbouw van het album hanteert Raitt

wél de formule van voorgangers ‘Dig In Deep’ en ‘Slipstream’: ze combineert mediumtempo-songs en ballads met een felle, door haar en haar ex-gitarist George Marinelli geschreven eendimensionale rocksong en een cover van ‘Love So Strong’ van haar overleden vriend Toots Hibbert, frontman van reggaeformatie Toots & the Maytals.

Continue reading

KB Bayley – Little Thunderstorms

www.kbbayley.com

regenachtige novembernacht.

De Engelse zanger-gitarist KB Bayley nam de elf nummers voor zijn tweede album op tijdens de lockdown van 2020 in een achterkamertje. De in Newcaste-upon-Tyne geboren Bayley is een geroutineerd sessiemuzikant, terwijl hij ook speelde in de Londense bluesformatie Shotgun House. De songs van James Taylor, Jeffrey Foucault, Kelly Joe Phelps, Gretchen Peters, Ben Glover en Tom Waits bleven echter aan hem trekken, dus debuteerde hij al in 2017 met ‘Rivers and Rain’.

In zijn geluid staat behalve zijn akoestische gitaar, dobro, Weissenborn, zelfgebouwde cigar box-gitaar of piano vooral zijn zang centraal. Muzikaal klinkt hij in zijn nummers daardoor opnieuw eerder

Continue reading

Murder Call – Duffhues

duffhues.com

voorgeborgte.

Op zijn negende reguliere album zette de Nederlandse singer-songwriter Duffhues tien songs die thematisch samenhangen. Ze hebben zowel muzikaal als tekstueel sterke verbanden met de acht albums die hij opnam sinds zijn solodebuut ‘Pianesi’s Rome’ (2001), want hij verkent opnieuw de donkere kant van de menselijke geest door de ogen van moordenaars, verslaafden, een door moorden geobsedeerde rechercheur, aan drank of drugs verslaafden, waanzinnigen en mensen die hun ziel aan de duivel verkochten.

Die bestaat in Dufhuess teksten wel degelijk, want het universum dat hij oproept is claustrofobisch:

Continue reading

Ad Vanderveen – Candle to You

SongSense 2022

lichtpunt.

Op zijn 22e (?) album zette singer-songwriter Ad Vanderveen tien songs. Dat verschijnt iets langer dan een halfjaar na ‘Release’, terwijl hij ook in 2020 en eerder jaarlijks steeds minstens een album uitbracht. Het tekent de gedrevenheid van deze Canadese Nederlander, die naar eigen zeggen heeft geleerd zijn inspiratie te vertrouwen en te volgen.

Dat is terecht, want de kwaliteit van zijn nieuwe composities is hoog als altijd. Ze zijn geworteld in de traditie van Bob Dylan en Neil Young, mannen die hij eert in het titelnummer. Hij stelt zich daarin niet op hun hoogte, maar bij hem brandt wel hetzelfde vuur als bij hen.

Deze songs zijn dan ook een combinatie van folk en country met soepele en afgeronde melodieën, waardoor ze direct aanspreken. Dylan’s

Continue reading

Good To be – Keb’Mo’

Rounder 888072299559

Is het genoeg, een stuk of wat goede songs?

Keb’ Mo’s dertien songs van zijn twaalfde reguliere studioalbum leveren een stilistisch uiteenlopender geheel op dan om het even welk van zijn eerdere albums.

In het titelnummer is de van hem bekende mix van roots en blues in een hifi-productie te horen met daarin al country-accenten van de door Paul Franklin bespeelde steelgitaar. De invloeden van zijn relatief nieuwe thuis Nashville waren al in een enkel nummer van voorganger ‘Oklahoma’ te horen, maar komen op dit album sterker naar voren: in ‘Good Strong Woman’ voegt de zang van Darius Rucker weinig tot niets toe, in ‘The Medicine Man’ voegt de Old Crow Medicine Show zich lekker swingend naar Keb’ Mo’s song, al is Ketch Secor’s fiddle wel erg bepalend, en in het afsluitende ‘Quiet Moments’ zingt actrice en zangeres Kristin Chenoweth samen met Mo’ op.

Hoewel hij ooit maar heel even een puristische bluesman was, verbreedt Mo’ zijn palet nog door in vier songs strijkers te gebruiken, iets wat hij alleen deed in John Lennon’s ‘Imagine’:

Continue reading

Jan van Bijnen – Modest Man

HCR006

bescheiden meester.

Multi-instrumentalist Jan van Bijnen maakte met Joost Verbraak al twee afwisselende, rootsy albums. Zijn eerste soloalbum bevat tien autobiografische songs, waarbij hij inspiratie putte inspiratie uit folk, country en americana.

In zeven van de tien songs speelde Van Bijnen alle instrumenten zelf, terwijl Verbraak hem soms bijstond en ze ook alle mixte.

In zijn verstilde ballads spelen zijn dobro en resonator-gitaar een grote, sfeerbepalende rol. Zij ondersteunen zijn bijna aarzelende zang, waarin hij de grote thema’s vangt in rake anekdotes.

***1/2

Geschreven voor Heaven no.6, november-december 2021

Nienke Dingemans – Devil on my Shoulder

Howlin Chicken Records HCR012

inslaande bliksemflits

Op haar solodebuut zette Nienke Dingemans zes eigen songs. Als zangeres van de groep Mindblow is ze duidelijk beïnvloed door de blues, maar op deze ep zijn ook sterke invloeden te horen van singer-songwriters en New Orleans-jazz.

Toch vertonen vijf van de nummers een duidelijke samenhang door haar indrukwekkende stem in de met veel ruimte opgeroepen sfeer. Dingemans heeft een volle, diepe stem en haalt bovendien hard en lang uit. Dat geeft haar zang een onheilspellende, metalige lading: ze heeft een uitzonderlijk doorleefd geluid voor een zeventienjarige.

Producers Joost Verbraak en Jan van Bijnen creëerden

een rootsy, spookachtige stemming om haar heen door de drums en blaasinstrumenten van de eerste en de snaren en toetsen van de tweede. Ook Dingemans speelde overigens elektrische gitaar en piano.

Continue reading
« Older posts