Kippenvel – Ruud Heijjer

 elke dinsdagavond van 20:00 – 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site

Archive for the ‘Recensies blues’ Category

Richville – Raw

woensdag, mei 26th, 2021

 

0793611616509

www.facebook.com/Richville19

 

gelaagde energie.

 

Voor hun tweede Richville-album legden drummer Jeroen ‘JJ’ Goossens en zanger-gitarist Richard van Bergen negen nieuwe songs van Van Bergen vast op analoge apparatuur tijdens een weekeinde in de Tub Thumper-studio van producer Bird Stevens. In die nummers loosden ze de energie die ze eigenlijk voor hun tournee hadden gereserveerd.

Daarbij noemen Fred McDowell en R. L. Burnside als inspiratiebronnen voor die songs, maar de invloed van de bluespionier is minder direct dan die van de gitarist die van oversturing zijn handelsmerk maakte. Soms klinkt ook overigens opnieuw de invloed van gospel door in Van Bergens zanglijnen, terwijl ‘Lightnin’ ’ uiteraard is opgedragen aan Lightin’ Hopkins.

Goossens legt al roffelend een rauw swingende, vaak vervormde basis voor Van Bergens gitaren, die (more…)

Kat Danser – One eye open

dinsdag, februari 23rd, 2021

Black Hen Music BHCD0093

verbrokkeld.

In de tien songs van haar zesde album vertrekt de Canadese zangeres-gitariste Kat Danser opnieuw vanuit de blues met haar vaste producer Steve Dawson en diens ritmesectie: drummer Gary Craig en bassist Jeremy Holmes. Natuurlijk speelt Dawson akoestische, elektrische en steelgitaar op de hem kenmerkende emotionele manier, maar ook blazers Dominic Conway, Jeremy Cook en Malcolm Aitken versterken in zes van de tien nummers het bluesy geluid.

Daar dragen ook de covers van songs van banjospeler Gus Cannon en zangeres-gitariste Jessie Mae Hemphill aan bij die Danser stijlvol én stijlvast opnam: in Cannons ‘Bring it with you when you come’ teleporteert zij ons naar de muziek van de jugbands uit jaren twintig van de vorige eeuw, terwijl ze in Hemphills ‘Get right, church’ meditatief zingt, begeleid door repetitieve gitaren en onheilspellende blazers.

In andere songs knipoogt Danser, die ook etnomusicologe is, met die blazers ook regelmatig naar New Orleans. Dat zijn elementen waarvan je een goede gumbo kunt maken, maar ze maakt in het afsluitende, Spaanstalige ‘Mi corazon’ ook de overstap naar Cuba.

Dit nummer valt met zijn zwoele melodie uit de toon: (more…)

The Reverend Shawn Amos & the Brotherhood – Blue sky

vrijdag, april 17th, 2020

Put Together Music/CRS PTM 00008

hinken op twee gedachten

De Reverend Shawn Amos gaat met zijn nieuw gevormde Brotherhood op hun eerste gezamenlijke album overdonderend van start: de brushes van Brady Blade roffelen in dat titelnummer een swingend medium tempo, Christopher Thomas bast daaromheen, een spaarzame steelgitaar geeft de melodie aan en op de achtergrond klinken ijle gitaarlijnen. Na het eerste couplet vallen nog een akoestische en een elektrische gitaar in plus Amos’ zoekende mondharmonica.

Al die elementen dienen zijn schorre, ingehouden zang, die tot en met de afsluitende solo op elektrische gitaar een onontkoombare weemoed oproept.

Ook in de volgende nummers hangt een spanning die niet wordt ingelost, dreigend in ‘Troubled man’ en ‘Counting down the days’ en melancholiek in ‘Her letter’.

De zorgvuldige productie van die songs bewijst dat Amos veel meer is een traditionele bluesman. Het stereotiep rockende, enthousiaste vijfde nummer en de (more…)

The Mighty Ya-Ya – Harakiri blues

maandag, april 6th, 2020

 

Porcupine Records/Sonic Rendezvous PORC007

bezwerende blues.

Op hun derde album zetten de vier mannen van The Mighty Ya-Ya tien songs, die op een na door hen gezamenlijk werden geschreven.

Dat bewijst dat drummer-producer Gabriël Peeters, bassist Harmen de Bresser, mondharmonicaspeler Aart van der Wulp en zanger-gitarist Louis van Empel een hechte band vormen, maar hun sound bewijst dat ook: Peeters drumt vanuit een groove met een zware, bezwerende basdrum en contrasterende hi-hat en bekkens, terwijl De Bressers bas daar in de medium-temposongs omheen kronkelt. In de snelle songs vormen ze een twee-eenheid: samen zorgen ze dan voor een bezeten voortjagende, strak gespeelde basis. Over die jungleritmes strooit Van der Wulp zijn onheilspellende harmonicalijnen uit, terwijl Van Empel afwisselend begeleidt of dreigend soleert.

Daarbij klinkt de groep voortdurend alsof (more…)

Jeroen Kant – Diesel

woensdag, februari 5th, 2020

www.jeroenkant.nl

stoemper

Zijn nieuwe, vijf songs tellende ep maakte zanger-gitarist Jeroen Kant weer onder zijn eigen naam, al speelt Judith Renkema bas, net als in Shewawah, het trio waarmee Kant voorganger ‘Alles in kleur’ opnam.

Over een rudimentair swingende basis van de elkaar afwisselende drummers Yori Olijslagers en Jan Pohl speelt zij vaak melodieus en inventief. Zo laten drums en bas veel ruimte voor Kants vaak overstuurd klinkende gitaar en voor zijn persoonlijke teksten.

Hoewel hij met veel elan zijn bluesy gitaarpartijen speelt en zich uitleeft in snerpende solo’s, zijn zijn songs compact en is het geluid uitgebalanceerd. Daardoor staan zijn autobiografische teksten centraal, want die zijn even belangrijk als op ‘Alles in kleur’.

Kant zingt in het titelnummer ironisch over de nog altijd in hem levende droom een grote ster te worden, maar ook de andere songs gaan over de moeite van het volhouden: de felle verwijten van ‘Makkelijk’ slaan net zo goed op een ander als op hemzelf, terwijl hij in de lome blues ‘Altijd zo geweest’ zijn geliefde moed inzingt: ‘Pak mijn hand, zet je zorgen aan de kant/Het is nog ver, maar we zijn van ver gekomen/Dacht je dan dat het schip al is gestrand/er is altijd hoop, zolang we blijven dromen’.

In ’Verdeeld tot op het bot’ analyseert hij de twee tegengestelde kanten van zijn persoonlijkheid, terwijl de titel van het afsluitende ‘Ik trek het niet meer’ voor zichzelf lijkt te spreken. Hopelijk is een boottochtje genoeg voor Kant om door te gaan met schrijven en spelen.

 

De recensies van ‘de lafaardkapitein’ en ‘Goud of op je bek gaan’ vind je in de categorie recensies singer-songwriter.

 

***1/2

Pocket full of nothin’- Big Dave McLean

vrijdag, november 1st, 2019

diepe zakken.

Dat de Canadese blueszanger en harmonicaspeler Big Dave McLean in eigen land een grote naam is, blijkt alleen al uit het feit dat hij de Order of Canada ontvangt vanwege zijn verdiensten voor de nationale cultuur. Dat producer, labeleigenaar en gitarist Steve Dawson hem al in 2014 onder zijn vleugels nam en dit hun derde gezamenlijke album is, is misschien nog een overtuigender bewijs voor zijn talent.

MacLean bewijst dat overvloedig op zijn zevende album. Dat is voor hem grensverleggend, doordat hij voor het eerst vooral (more…)

Richville – Richville

woensdag, september 18th, 2019

rijk

In opener ‘Lord won’t fail me’ gaan drummer Jeroen JJ Goossens en gitarist-zanger Richard van Bergen overtuigend groovend van start: Van Bergen leidt de song na wat kwakende kikkers al even knerpend in met een statige blueslick. Daaroverheen valt Goossens in met een swingend drumpatroon. Het blijkt de opwindende, rootsy basis voor Van Bergens even getergde als emotionele zang, aangevuld door de harmonica van Gait Klein Kromhof.

In bijna alle nummers combineren Van Bergen en Goossens invloeden uit deltablues met gospel en ritmes uit New Orleans, zoals ze dat ook deden op (more…)

Goin’ gone – Kat Danser

dinsdag, december 11th, 2018

Black Hen BHCD0087

levende blues.

De Canadese zangeres-gitariste Kat Danser plantte haar voeten voor haar vijfde album nog steviger in de blues dan op voorganger ‘Baptized by the mud’, een titel die overigens exemplarisch is voor haar rootsy aanpak.

Op dat album uit 2013 werkte Danser al samen met meestergitarist-producer Steve Dawson en die samenwerking zetten ze voort in deze acht door haar geschreven songs en twee covers van Sam McGee en Mississippi Fred McDowell.

Dawson produceerde niet alleen, maar speelde ook gitaar, iets wat hij ook haar vorige deed. Hij bracht drummer Gary Craig, contrabassist/mandolinespeler Jeremy Holmes, fiddelaar-mandolinespeler Matt Combs en saxofonist-harmonicaspeler Jim Hoke mee. Zij begeleiden de hees en swingend zingende Danser fel groovend, maar laten veel ruimte voor haar zang en Dawson’s emotionele sologitaar.

Danser zingt vaak en gemeend over (more…)

Shewawah – Alles in kleur

zondag, februari 4th, 2018

 

Shewawah – Alles in kleur

348157 507000 6

 

uitbundige bedachtzaamheid.

 

In het eerste van de elf nummers op het debuut van Shewawah speelt Jeroen Kant de elektrische gitaar alsof hij die zojuist heeft uitgevonden. Hij herontdekte het instrument en zijn oude blueshelden in 2016 en oefende daarna uren per dag om zich de verleerde kunst van het gitaarspelen weer aan te leren.

Tijdens de met veel echo opgenomen, klassieke rock ‘n’ roll van het openings- annex titelnummer met exploderende solo schreeuwen Kant, drummer Gino Bombrini en bassiste Judith Renkema de bandnaam dan ook een aantal keren enthousiast, er zo bijna een beginselverklaring van makend.

In drie van de andere songs (more…)

Rootbag – Richard van Bergen

donderdag, oktober 23rd, 2014

Doorschijnende blues.

Op zijn eerste solo-cd legt gitarist Richard van Bergen andere accenten dan bij de Shiner Twins. In dertien met drummer JJ Goossens en bassist Dick Wagensveld opgenomen songs belijdt hij zijn bluesliefde meer dan bij de band waarvan zijn decennialange vriend Wagensveld tot zijn ontijdige dood ook de bassist was.

Toch refereert het door gospel beïnvloede When He comes direct aan Van Bergens songs voor de Shiner Twins, net als vijf andere. Ook OD on love en de reprise OD on love (Slight return) zouden door Wagensvelds prominent zoemende contrabas passen op een album van die groep.

Daar Rootbag een trio is, speelde Van Bergen de felle ritmepartijen én de geïnspireerde solo’s, verschillende gitaren en effecten gebruikend. Dat levert een gelaagd en compleet geluid op, waarin opnieuw opvalt wat een goede en emotionele gitarist hij is, of hij nu scheurt of subtiel soleert. Jimi Hendrix’ invoed is daarbij regelmatig hoorbaar..

JJ Goossens en Wagensveld bieden hem dienend en stuwend tegenspel in het natuurlijke, maar zorgvuldig geproduceerde geluid. Ze laten hem alle ruimte, maar zwepen hem tegelijk op.

Ook als zanger kan Van Bergen met de besten mee, al bleek dat ook al op de Shiner Twins-albums All in store, Southern belles en Four souls, one heart. Hij zingt smartelijk en bezeten over eenzaamheid, liefde en bedrog, maar even overtuigend over de terugkeer van Jezus.

Zo is dit aan Dick Wagensveld opgedragen album een volwaardige soloplaat, terwijl hij paradoxaal genoeg ook doet verlangen naar een vierde Shiner Twins-album.

****

www.rootbag.nl