Kippenvel - Ruud Heijjer

Roger Waters is hard op zoek naar een zanger.

Dat doet hij niet voor een eigen project, maar voor Legacy, alweer een Pink Floyd-tribute band.

Daar zal hij zelf uiteraard geen deel van uitmaken, want misschien moet hij dan wel nummers spelen van zijn ex-groepsgenoot en favoriete vijand David Gilmour.

Waters doet dat voor zijn zoon Harry, die die groep begint en daarmee volgend jaar wil gaan toeren.

Legacy zal volgens Waters de ‘golden years’ van Pink Floyd eer bewijzen, maar ook nummers uit Waters solocarrière spelen.

De nieuwe groep wordt als volgt geafficheerd: ‘Roger Waters Presents LEGACY – A Pink Floyd Show Performed By The Harry Waters Band’.

Voor de zekerheid staat daar ook nog dit bij: ‘The father’s legacy, the son’s band.’

Zoon Harry heeft inmiddels ‘namelijk een ‘great band and show’ samengesteld, aldus de trotse vader, maar ‘Harry’s band is missing one thing. The voice I had when I was young.’

Ten overvloede legt Waters ook nog uit hoe goed hij wél was: ‘Back in the day, I could sing everything from the soft urgency of ‘Hello, is there anybody in there?’ from ‘Comfortably Numb’, to the high-pitched scream of ‘You know how I need you/To beat to a pulp on a Saturday night’ from ‘Don’t Leave Me Now.’ Can you do that? Are you that missing voice? If you are, this is your chance. This is an open invitation to audition for Harry’s band. I’m serious.’

Wie interesse heeft in dit paar niet onaanzienlijke schoenen, kan uiterlijk op 30 april reageren via Roger Waters’ website:

In het archief van de University of Georgia zijn archiefbeelden opgedoken van Led Zeppelin.

Daarop zijn John Bonham, John Paul Jones, Jimmy Page en Robert Plant playbackend te zien in ‘Good Times Bad Times ‘.

Die beelden werden opgenomen in februari 1969 in de Thee Image Club in Miami Beach in de Amerikaanse staat Florida.

Van het bestaan van deze beelden wist niemand meer, al was er wel een filmpje uit dezelfde club van ‘Communication Breakdown’. Dat was echter in zwart-wit.

Beide zouden zijn opgenomen voor The Rick Shaw Show. Daarin was het de gewoonte dat popmuzikanten hun songs niet live speelden, maar playbackten, zoals bij zoveel tv- programma’s destijds het geval was.

Toen het Georgia’s Walter J. Brown Media Archive & Peabody Awards Collection van de University of Georgia beelden van ‘The Now Explosion’ archiveerde, een later tv-programma van Shaw, werd het filmpje ontdekt door een Led Zeppelin-fan, maar ook opnamen van Three Dog Night met ‘Try a Little tenderness’ en James Brown met ‘I Got You’.

Deze fan, die zichzelf Zep Head noemt, kon overduidelijk zijn geluk niet op: ‘I requested digitisation of about a dozen items that had Zeppelin song titles in the description.

There was ‘Whole Lotta Love’, ‘Communication Breakdown’, ‘Good Times Bad Times’, ‘What Is and What Should Never Be’ and ‘Living Loving Maid’ all set to kids dancing. ‘Immigrant Song’ was set to stock footage of a downhill ski race!

“Then there was this. I was floored! Surely we’ve all seen the black-and-white ‘Communication Breakdown’ promo video shot in Miami in Feb 69. That grainy video. Turns out they mimed two songs that day. And ‘Good Times Bad Times’ was shot in colour!’:

De mysterieuze Cockroaches hebben een snipper laten horen van een eerste nieuwe song.

In het filmpje ie je iemand met een tee-shirt met daarop ‘Who the fuck are The Cockroaches‘ een plaat opzetten en weerklinkt het begin van een nummer. Dat wordt afgebroken na een duidelijk ‘yeah’ van een stem die alleen maar van Mick Jagger kan zijn.

Het intro is met een slaggitaar en een ertegenin spelende tweede gitaar zeker bluesy, maar de gitaarriff in het begin toch ook sterk denken aan dat van Shania Twain’s grote hit ‘Feels Like a Woman’ van haar album ‘Come On over’ uit 1997:

De avatarvoorstelling ‘ABBA Voyage’ die sinds 2022 in een speciaal ontworpen theater in Londen draait, heeft inmiddels de vier miljoen bezoekers gehaald.

Dat duurde 1415 shows en het eind van de succesvoorstelling is nog niet in zicht.

Uiteraard zijn de echte leden van ABBA daarover zeer te spreken:

Dolly Parton is de populairste Amerikaanse beroemdheid. Dat blijkt uit een onderzoek van De University of Massachusetts Lowell onder Amerikaanse volwassenen.

Daarmee laat ze allerlei andere bekende Amerikanen achter zich, inclusief collega’s én politici.

Haar score is namelijk +65, terwijl Taylor swift bijvoorbeeld maar + 3 scoort,

Actieve politici zijn niet erg populair, want Donald Trump heeft een score van -18 en Benjamin Natanyahu én ex-president Joe Biden beiden -19.

Te nestond in totaal uit zestig vragen:

Barack Obama is al vier jaar langer uit het Witte Huis verdwenen en scoort misschien daardoor +14, terwijl de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy ook geliefd is: hij kwam uit op +13.

De al decennia meelopende onafhankelijke politicus Bernie Sanders scoorde +6 en ex-president George W. Bush +5, terwijl Marco Rubio op -3 uitkwam, de uitgesproken Democratische afgevaardigde Alexandria Ocasio-Cortez op -6, vicepresident J.D. Vance op -10, ex-vicepresident Kamala Harris -11, de uitgesproken Democratische Californische gouverneur Gavin Newsom op -14 en de Russische president Vladimir Poetin op -65. Tucker Carlson, een rechts-conservatieve news influencer, haalde -21.

Ook Mark Zuckerberg is niet geliefd: -43.

De enquête bestond in totaal uit zestig vragen:

Steely Dan’s Donald Fagen is gestopt met toeren.

Dat zei zijn stiefdochter Amy Helm in een interview met Vulture. Dat bevindt zich helaas maar begrijpelijk achter een betaalmuur, maar een aantal citaten ervan dook elders op.

Helm heeft recht van spreken, want zij is de dochter van Fagen’s in november 2024 overleden vrouw Libby Titus en The Band-drummer Levon Helm.

Ze zei dat Fagen had meegespeeld tijdens optredens van de Helm Family Ramble Band in april in de Levon Helm Studios in Woodstock.

Hij zou nu fulltime in Woodstock leven: ‘He’s doing fantastic.

He’s living up here in Woodstock full time. We’ve been playing a lot of music. He’s enjoying his retirement. He’s playing piano and singing the occasional rock-and-roll cover with our family band at the Midnight Ramble, and we’re having a great time.’

Fagen zou ook een album met haar zoon aan het opnemen zijn: ‘[T]hat’s been fun. So it’s a nice time for the family.’

Ze relativeert haar eigen woorden echter in hetzelfde vraaggesprek:

Deze herfst komt er een animatiefilm uit van Brad Bird, de man achter ‘Ratatouille’ en ‘The Incredibles’.

Zijn nieuwe filn gaat ‘Ray Gunn’ heten en is volgens Tom Waits’ facebookpagina ‘his take on the classic gumshoe noir genre with a twist that sets the animated story in a Sci Fi futuristic world populated with aliens, murder and a multimedia femme fatale’.

Daarin spreekt om Waits een van de stemmen in, net als Scarlett Johansson en Sam Rockwell:

https://www.netflix.com/tudum/articles/ray-gunn-first-look

In november komt bovendien ‘Wild Horse Nine’ uit, een film van Martin McDonagh, de regisseur van onder meer ‘The Banshees of Insherin’. Hij schreef het script en regisseerde de film.

Daarin spelen John Malkovich, Sam Rockwell, Steve Buscemi, Mariana di Girólamo, Ailín Salas, Parker Posy én Tom Waits, al is Waits in deze trailer niet te zien.

Het fragment staat wel bol van die nonchalante omkering van waarden waarin Waits ook gespecialiseerd is:

Wie er op 31 juli 2025 in TivoliVredenburg bij was op hoeft niet echt verbaasd te zijn, al komt het juist voor die fans misschien als een schok: Little Feat is begonnen aan een afscheidstournee.

Die werd al aangekondigd in november van dat jaar door toetsenist Bill Apyne, ontegenzeggelijk de leider van de groep na de dood van Paul Berrere.

Die tournee heet ‘The Last Farewell Tour’ en dat is een paradox die de deur toch definitief lijkt dicht te gooien, al gaat de groep in de Verenigde Staten voorlopig nog heel veel optredens doen. Die worden bovendien opgeluisterd door visuele effecten, en dat is een unicum voor de band, want meestal was er wel veel te horen vanaf het podium, maar was er behalve een enkel Perzisch tapijt bijzonder weinig te zien, terwijl de groepsleden er ook niet veel aan deden om er een spektakel van te maken, met uitzondering dan van bassist Kenny Gradney.

Op Facebook kondigt de band de tournee als volgt aan:

Gitarist Rick Vito heeft een video uitgebracht van zijn ‘Vegas Jump’.  Het nummer komt van zijn net uitgekomen album ‘Slidemaster’, dat vol staat met instrumentals.

Dat geeft een rijk beeld van hoe goed Vito is op slidegitaar, maar laat de kwaliteit van zijn songs onderbelicht.

Met name Maria Muldaur nam door de decennia heen nummers van hem op, bijvoorbeeld ‘Creole Eyes’ op ‘Louisiana Love Call’ (1992), het titelnummer van ‘Meet Me at Midnite’ (1994), dat hij met John Herron schreef en op hetzelfde album ‘Ease the Pain’ samen met Norman Harris en Steve Moos, het ook met Moos geschreven ‘One Short Life’ op ‘Southland of the Heart’(1998) en de twee bloedstollende songs ‘Walk By Faith’ en ‘I Am Not Alone’ op ‘Steady Love’ (2011). Op dat laatste nummer speelt hij ook nog eens zinderend slide.

Hij ontving de W.C. Handy Award voor Shemekia Copeland’s versie van ‘It’s 2 A.M.’ op haar album ‘Wicked’ (2000).

Vito was even beroemd als lid van Fleetwood Mac. Dat was hij van 1987 tot en met 1999 samen met Billy Burnette, de andere nieuwe gitarist, toen Lindsey Buckingham de groep had verlaten. een ondankbare taak inderdaad…

Vito speelde mee op ‘Behind the Mask’ (1990)

Later vormde Vito samen met Mick Fleetwood de Mick Fleetwood Blues Band feat. Rick Vito en brachten ze in 2008 ‘Blue Again’ uit.

Vito speelde mee op albums van Bonnie Raitt, John Mayall & the Bluesbreakers, John Fogerty, Christine McVie, Little Richard, Leon Russell, Boz Scaggs, Maria Muldaur, John Prine, Delbert McClinton, Rita Coolidge, Roy Orbison, Jackson Browne, Roger McGuinn, Todd Rundgren, Bob Seger en vele anderen.

Vanaf 1992 bracht hij inclusief zijn nieuwe elf soloalbums uit.

Vito schreef dit over zijn nieuwe single: ‘ ‘Vegas Jump’ was recorded in Nashville a few years back with my touring band, Charlie Harrison on bass, and Rick Reed on drums. For the video, I wanted to capture some of the fun and excitement of the old Las Vegas I first visited in 1973, used here as the backdrop for this jumping instrumental. The video was directed by Tucson filmmaker, Josh Dragotta, who succeeded very well in bringing my vision to life.’