Category: Dossier Tom Waits (Page 1 of 8)

Tom Waits heeft een gedeelte van de B-kant van zijn samenwerkingssingle met Massive Attack online gezet.

‘The Fly’ is een spoken word-nummer en begint zo:

‘No-one’s had a life stranger than you / You know famine, you know war, you know danger / You were brushed from the slacks on the President’s thigh/You lived for a day on a dead fish’s eye.

Mobile to Yokohama/People I know you probably know/the Dalai Lama/ on your baby when you change her

I know you probably had family in the manger/Roaches, rats, gnats, fleas, flies, no-one’s gonna weep when you die/Twitch and stutter, scrub and laugh, and do that dance that your weird mother choreographed.

Like two lazy violins braided together in a low spastic siren to warn us of nothing/And you’re named only after your ability to do so.

Hum around the room in a lopsided circle like someone’s blowing leaves in another town/scribble, scribble in a low board buzz/  house fly, house fly go to sleep say goodbye/no-one’ll weep when you die/house fly house fly go to sleep and say goodbye/no one will weep when you die’.

Veel samenhang heeft het fragment niet, maar die wel voor Waits’ gelegenheidsgedichten kenmerkende, intrigerende raadselachtigheid, zoals die ook al zat in meerdere lofdichten voor Keith Richards en een voor Captain Beefheart.

Zoals altijd worden Waits en zijn vrouw Kathleen Brennan gezamenlijk opgevoerd als schrijvers van de tekst, want ze schenken de opbrengst van de verkoop van de vinylsingle samen aan plaatselijke organisaties die essentiële geestelijke voorzieningen voor veteranen en juridische bijstand voor immigrantengemeenschappen verzorgen: NAMI (de National Alliance on Mental Illness) en VIDAS Vital Immigrant Defence Advocacy and Services), een organisatie die juridische assistentie verleent aan immigranten:

Er is een nieuwe nummer uit van Tom Waits samen met Massive Attack.

Blijkbaar namen ze het al lang geleden op, maar lag het tijden op de spreekwoordelijke plank.

Waits schrijft: ‘Sadly for all, this song is never more urgent and timely. The song chronicles the madness and rapid abandonment of mankind to the commands of ‘The Masters of War’, as Dylan put it.’

Het nummer is inmiddels te streamen, maar komt ook uit op vinyl. Dan staat er op de andere kant Waits’ eigen ‘The Fly’, ‘a track featuring Waits’s trademark droll and sardonic spoken word’.

Muzikaal sluit het nummer nauw aan bij Waits’ late werk, al is hier en daar ook de invloed van Massive Attack hoorbaar.

n de tekst hekelt hij het oorlogszuchtige beleid van Donald J. Trump tegen de Amerikaanse bevolking, in het bijzonder de zwarte Amerikanen en de veronderstelde illegale immigranten vanaf de moord op George Floyd in 2020 door politieagenten in Miineapolis tot en met het recente optreden van ICE (Immigration nd Cutoms Enforcement), maar ook tegen de armoede waarin veel Amerikanen verkeren als gevolg van het beleid van de huidige regering, de wetgeving die erin resulteert dat plaatselijke politiekorpsen de bevoegdheid geeft van ICE-agenten en die ertoe leidt dat profilering op grond van ras, overtreding tegen burgerrechten en geweld tegen burgers toenemen, de toenemende dakloosheid onder Amerikaanse veteranen end at in 2020 zo’n 43.000 militairen zijn ingezet om protesten van Black Lives Matter-sympathisanten neer te slaan:

Op 23 januari verschijnt het album ‘Vannacht zoop ik de Maas leeg’ van De Wachtkamer.

Het album is een eerbetoon aan Tom Waits door de ogen van Jeroen Geurts, die hertalingen maakte van dertien van Waits’ songs.

Hij werd ooit gegrepen door Waits’ vroege live album ‘Nighthawks at the Diner’ en begon die live te spelen zoals Waits dat zelf soms ook deed, solo op piano.

De Wachtkamer ontstond volgens het persbericht min of meer toeval tijdens Landjuweel op Ruigoord toen contrabassist Rick Henkelman met hem meespeelde.

Kort daarna kwamen drummer Luuk Adams, toetsenist-klarinettist Marcel Cuypers en gitarist Joris Kuys erbij.

‘Vannacht zoop ik de Maas leeg’ bevat hertalingen van Waits-songs uit diens hele loopbaan, van ‘Onder een ijskoude douche’(‘Invitation to the Blues’) tot “Kroonluchter Jan’ (“Tabletop Joe’), ‘Berevolle wegen’,  ‘ ’n Grap op de begraafplaats’ en ‘Hopelijk niet verliefd’.

Die laatste drie songs zijn al uit en maken meer dan nieuwsgierig naar het hele album, ook doordat Flip Noorman op ‘Zingt Tom Waits (in het Nederlands)’ zijn eigen gang ging in 21 songs van Waits, met daaronder bijvoorbeeld ‘Tafelblad Joe’…

Soms bleef Geurts in zijn titels dicht bij de originelen, maar soms verwijderde hij zich daar ver van: ‘Temptation’ werd ‘Verleiding’ en ‘Hoist That Rag’ veranderde vanzelfsprekend in ’Hijs het zeil’, maar ‘I Don’t wanna Grow Up’ werd ‘Ik doe lekker niet mee’ en ‘Tango Till They’re Sore’ transformeerde tot ’Je krijgt ze zo niet mee’.

De nieuwe film van regisseur Jim Jarmusch  ‘Father, Mother Sister Brother’ heeft op het filmfestival van Venetië de Gouden Leeuw gewonnen.

Dat was niet alleen verrassend doordat er 21 kandidaten voor die prestigieuze prijs waren, maar ook doordat Jarmusch’ film als een outsider werd gezien, al spelen Cate BLAnchett, Charlotte Rampling, Adam Driver en Tom Waits er rollen in.

Het zou goed kunnen dat ook Jarmusch er niet op had gerekend, want zijn dankwoord was vast oprecht, maar klonk niet erg voorbereid. Zo waren zijn eerste woorden: ‘O, shit’en zei hij even later: ‘Wij filmmakers zien ons werk niet als een competitie, maar ik waardeer deze onverwachte eer enorm.’

Een eerder bericht over ‘Father Mother Sister,Brother’ vind je in Dossier Tom Waits.

Tom Waits heeft zich na zijn album ‘Bad as Me’uit 2013 nauwelijks meer van zich laten horen en hij was er al nooit de man naar zich te laten zien buiten zijn optredens om.

Hij lees dan ook zo goed als van de aardboden verdwenen, maar blijkt een rol te hebben gespeeld in de nieuwe film van regisseur Jim Jarmusch, ‘Father Mother Sister Brother’.

Daarin speelt hij samen met onder anderen Adam Driver, Cate Blanchlett en Charlotte Rampling.

De film ging op 31 augustus in première op het filmfestival van Venetië en is Jarmusch’ eerste film sinds ‘The Dead Don’t Die’ uit 2019.

Het persbericht noemt  de film ‘zorgvuldig geconstrueerd in de vorm van een drieluik. De drie verhalen gaan alle over de relatie tussen volwassen kinderen, hun enigszins afstandelijke ouder (of ouders) en elkaar. Elk van de drie verhalen speelt zich af in het heden en ieder in een ander land. ‘

Die omschrijving is in ieder geval zeer duidelijk van toepassing op de fragmenten uit de trailer:

Tom Waits en zijn co-auteur en echtgenote Kathleen Brennan nemen op Waits’ site in een uiterst persoonlijke necrologie geen afscheid van regisseur Robert Wilson.

Wilson overleed op 31 juli thuis in Water Mill in de staat New York op 83-jarige leeftijd ‘na een korte, acute ziekte’ en was tijdens zijn lange leven een grensverleggend theaterregisseur, toneelschrijver en artiest.

In dat stadje stichtte hij ook het Watermill Center, een ‘laboratory for performance’, waar hij samenwerkte met onder anderen Lou Reed, Susan Sontag, Lady Gaga, Philip Glass, en William Burroughs, maar ook met Waits en Brennan.

Waits schreef in 1990 de muziek voor Wilson’s toneelstuk ‘The Black Rider: the Casting of the Magic Bullets’.

Daarvan zouden er twintig terechtkomen op Waits’ album ’The Black Rider’. Dat kwam uit in 1993.

Samen met Brennan schreef Waits de muziek voor Wilson’s toneelstuk ‘Alice’ (1992) en voor ‘Woyzeck’ (2000). De songs daarvoor verschenen in 2002 als ‘Alice’ en ‘Blood Money’.

Zoals altijd staat zowel Waits’ naam als die van Brennan onder het stuk en zoals altijd is het een combinatie van virtuositeit, fantasie en flauwekul, waarin de twee een even liefdevol als hoogst persoonlijk beeld van Wilson schetsen:

In deel vijf van de documentaireserie ‘Il Fattore Umano’ (‘De menseljjke factor’) van de Italiaanse zender RAI3 is Tom Waits te zien.

Dat is een unicum, want Waits meed de publiciteit sinds het uitkomen van zijn album ‘Bad As Me’ in 2013.

In ‘Ultimata Fermata’ (‘De laatste rit’ ) praat hij in zijn eigen werkkamer (?) tegen een niet in beeld zijnde interviewer over dakloos zijn en zingt zijn song ; The Fall of Troy’, dat eerder op zijn driedubbelaar ‘Orphans’ terecht kwam.

Ook speelt hij ‘Waltzing Mathilda’ en ‘A Little Rain’ op piano en leest hij zijn gedicht ‘Seeds on the Hard Ground’ voor. Dat gaf hij in samenwerking met zijn label ANTI al twee uit in boekvorm in een beperkte oplage.

De opbrengst ervan kwam toen ten goede aan drie liefdadigheidsorganisaties voor daklozen in de regio waar Waits woont: