elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Category: recensies singer-songwriter (Page 1 of 16)

Grand Jubilee – Richard Lindgren

Rootsy 7350050362126

schoonheid gewrongen uit pijn

De Zweedse zanger-gitarist Richard Lindgren is een productief man, want hij bracht in elf jaar veertien studioalbums uit. Dat maakt de lange stilte na ‘Death and Love’(2019) des te opmerkelijker, want die periode duurde zo’n vier jaar.

In die tijd schreef hij niet alleen veel songs, ook formeerde hij een nieuwe begeleidingsband waarin het aantal gitaristen opvalt: dat zijn er veel van zijn negen nieuwe nummers drie of vier en in sommige zelfs vijf, terwijl Lindgren zelf ook akoestische of elektrische gitaar speelt.

Toch resulteert dat niet in ongenuanceerde, dicht gespeelde songs, want opener ‘Big Fat Nothing’ is eerder gebaseerd op het majestueuze, ruimtelijk deinende treurritme van drummer-producer Christoffer Olssen Segerberg en bassist-toetsenist en producer Ale William Sjöström dan op iets anders.

Lindgren buit in die zes minuten durende song met

Continue reading

Fire Place – Dusty Stray

www.dustystray.com

verdrietcyclus

Op zijn zesde album zette Dusty Stray een cover van  ‘I’m So Glad’ van deltabluesman Skip James uit 1931en twaalf eigen songs. Die zijn thematisch verwant, want ‘Fire Place’ is een scheidingsplaat zoals bijvoorbeeld Bruce Springsteen, Jaap Boots en Rick Treffers die ooit maakten.

Anders dan zij verpakt de Amsterdamse Amerikaan Jonathan Brown zijn liefdesverdriet en eenzaamheid in zacht ruisende toetsen en akoestische snareninstrumenten. Dat levert een even lieflijke als gelaagde sound op die misleidt:

Continue reading

Edie Carey – The Veil

www.ediecarey.com

uitzonderlijke klasse

Singer-songwriter Edie Carey zette op haar zesde soloalbum in 2022 twaalf songs die ze schreef met als thema het onverwacht wegtrekken van de sluier van alledag door ingrijpende gebeurtenissen.

Het titelnummer opent het album symbolisch: ze zingt hoe haar vader haar als klein kind naar bed bracht, hoe haar eigen kind haar steeds minder nodig heeft, hoe een auto-ongeluk haar leven letterlijk en figuurlijk op zijn kop zette en hoe de Amerikaanse samenleving verdeelder is dan ooit, maar:

Continue reading

Joni Mitchell – Archives Volume 3 the Asylum Years (1972-1975)

Rhino R2 7177547/603497834303

intieme transformatie

Het derde deel van Joni Mitchell’s Archives beslaat de jaren 1971 tot en met 1975 en daarmee de albums ‘For The Roses’ (1972), ‘Court and Spark’ (1974) en ‘The Hissing Of Summer Lawns’ (1975). Dat zijn de jaren waarin Mitchell van bijna solo opgenomen songs toegroeide naar een voller en duidelijker door jazz beïnvloed geluid.

Dat  ze ook daarvoor al jazzinvloeden verwerkte in haar spaarzaam op muziek gezette ballads, blijkt bijvoorbeeld uit de oudste demo op de eerste cd, een versie van ‘Cold Blue Steel and Sweet Fire’ voor ‘For The Roses’. Die heeft door akkoorden en melodie een duidelijke jazzinslag, terwijl de demo van het titelnummer van dat album muzikaal dan weer sterk doet denken aan de Engelse folky singer-songwriter Nick Drake.

Die ontwikkeling

Continue reading

Sarah McCoy – High Priestess

5051083184618

www.sarahmccoy.com

eredienst

Hoewel Sarah McCoy’s tweede album al uitkwam in januari van dit jaar, werd het blijkbaar alleen in Frankrijk opgepikt, terwijl haar debuut ‘Blood Siren’ in 2019 internationaal goede recensies kreeg.

Toch zijn de tien songs en het gedicht die McCoy op haar tweede album zette een logisch vervolg op dat debuut, al zijn er accentverschillen tussen de twee.

In meeste de songs op ‘Blood Siren’ bestond de begeleiding

Continue reading

Flip Noorman – Flip Noorman zingt Tom Waits (in het Nederlands)

Hans Kusters Music HKM72053

op het slappe koord

Dat Flip Noorman naast Leonard Cohen ook Tom Waits tot zijn helden rekent, bleek bijvoorbeeld op zijn album ‘De Big One’, dat zowel qua muziek als teksten door Waits beïnvloed was.

Noorman kreeg toestemming van Waits voor zijn ambitieuze plan een Nederlandstalige voorstelling van diens songs te maken, maar zijn wens die door hem hertaalde nummers ook als dubbelalbum uit te brengen leverde hem een weigering op.

Noorman liet zich daardoor niet van de wijs brengen, nam in de Amsterdamse Kleine Komedie een show op en liet die horen aan Waits’ Europese agent. Die bleek geïmponeerd, deed een goed woordje voor Noorman en Waits liet zich onverwacht overtuigen met dit dubbelalbum als gevolg.

Waits zal vermoedelijk

Continue reading

Sweet Anhedonia – Ben de la Cour

Jullian Records JR-32CD

sterk isolement.

De in Engeland geboren, maar in de VS opgegroeide singer-songwriter Ben de la Cour zette tien songs op zijn vijfde album. Hij haalde met moeite country noir-icoon Jim White over om die produceren, want diens debuut ‘(The Mysterious Tale of How I Shouted) Wrong-Eyed Jesus’ hielp De la Cour ooit door een moeilijke periode.

White speelde ook banjo, percussie en toetsen en zong, maar zijn kenmerkende geluid is alleen duidelijk hoorbaar in opener ‘Appelachian Book of the Dead’ en ‘Birdcage’ met zijn hoekige, van veel diepte voorziene ritme, de klaaglijke koortjes en De la Cour’s vervormde stem.

In de andere songs stelde White zich dienend op en staat

Continue reading

‘Now’- Graham Nash

BMG 538888812

forever young

Op zijn zesde (!) soloalbum sinds 1971 zette Graham Nash twaalf songs en een instrumentaal intro. Hij produceerde ze met Todd Caldwell, zijn vaste toetsenist en nam ze op met vaste gitaristen Shane Fontayne en Thad DeBrock, die ook harmonium speelt, en de nieuwe bassist en drummer Adam Minkoff.

Nash en de zijnen gaan overtuigend van start in de opener van de opvolger van ‘This Path Tonight’ uit 2016: ‘Right Now’ blijkt vanaf Minkoff’s eerste roffel een even ruimtelijke als krachtige medio-temposong waarin Fontayne en Debrock met hun gitaren dreigen, terwijl Nash emotioneel zingt over zijn onverwachte nieuwe liefde en zijn voornemen zijn best te doen de man te zijn die hij is. Dat doet hij in de songs erna zeker, al

Continue reading

Harry Hendriks – About Time

www.harryhendriks.com

stralend middelpunt

Op zijn solodebuut zette zanger-gitarist Harry Hendriks in 2019 twaalf eigen songs. De vooral van Gerard van Maasakkers én The Simple Life en Tip Jar van zanger-toetsenist Bart de Win bekende gitarist nam ze op met drummer Arthur Lijten, bassist Guus Bakker en toetsenist Mike Roelofs. In vier nummers zette hij blazers Jan Peels, Roy Hoffmans en Ton Hazenberg in en in vier andere strijkers Yvonne van de Pol en David Peijnenborgh (viool), Norman Jansen (altviool) en Marie-José Didderen (cello).

Opener ‘Cliffs of Moher’ kent Ierse invloeden door Joost van Esch’ viool, al zijn die beroemde kliffen voor Hendriks aanleiding voor een vergelijking met zijn liefde voor een even grillige als aantrekkelijke vrouw op een stuwend ritme. Ook in het daarop volgende ‘Birds’ zijn nog folksporen te horen, maar tegelijk al de jazzinvloeden die veel van de songs kenmerken:

Continue reading
« Older posts