elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Category: Rootsmuziek op radio, tv en internet (Page 1 of 82)

Bonnie Raitt’s ‘Made Up Mind’ live

Bonnie Raitt promootte de eerste single van haar voor 22 april aangekondigde album ‘Just Like That’ bij Jimmy Kimmel Live! op het Amerikaanse network ABC.

Ook in deze liveversie klonk het door de Bros. Landreth geschreven song even beheerst als spannend, al blijft het tot in de details een kopie van de door de Canadese broers op hun debuut ‘Let It Lie’ gezette song:

Continue reading

eerste indruk ‘Bullhorn II’ van Wouter Planteijdt

Op de site van Wouter Planteijdt staan een paar filmpjes met songs van zijn nieuwe  album, ‘Bullhorn II’.

Een daarvan draaiden we dinsdagavond nog, ‘Nightly Racketeers’.

Ook staat er een take van de cover van Bob Dylan’s ‘Love Sick’ op, een prachtige song in een prachtige uitvoering, en een versie van het op zijn nieuwe album toch op zijn minstents stilistisch uit de toon vallende, erg enthousiaste ‘Baby, It’s You’.

Het is in ieder geval genoeg voor een eerste indruk van dit rijke, rootsy album met jazzinvloeden:

Continue reading

Graham Nash: ‘Songs for Beginners’ en ‘Wild Tales’ live

Graham Nash brengt binnenkort een livealbum uit waarop hij met een zevenkoppige band zijn eerste twee soloplaten van voor naar achter speelt: ‘Songs for Beginners’ en ‘Wild Tales’.

Die opnamen dateren uit 2019 en op YouTube is een registratie te vinden van zo’n veertig minuten van de set van ‘Songs for Beginners’.

Die is gemaakt door een bezoeker met zijn mobiele telefoon, dus de cameravoering is schokkerig en het geluid slecht, maar toch:

Continue reading

Graham Nash live: lekker op weg

Het is geen recent concert van Graham Nash dat we tegenkwamen, maar ook geen show vol successen van destijds.

Nash trad in 2019 op ter promotie van zijn toen net uitgekomen album ‘This Road Tonight’ en stond met gitarist Shane Fontayne op het podium van radiostation WXPN in Philadelphia.

Daar speelden de twee zo’n veertig minuten een onvolledige dwarsdoorsnede uit Nash’ werk.

De twee beginnen met ‘Bus Stop’ van de Hollies, een van zijn composities voor de band waarin Nash in Engeland een ster werd.

Hoewel de twee het nummer enthousiast en zuiver spelen, is het toch een valse opmaat voor de songs die volgen: ‘Immigration Man’, compleet met anekdote over de inspiratie achter het nummer.

Nash bleek eens te meer nog goed bij stem, terwijl Fontayne zijn reputatie als musician’s musician eer aandoet met zijn zinderende solo’s.

Natuurlijk speelt Nash enkele oude songs, maar juist die songs van ‘This Path Tonight’ maken de meeste indruk: ‘Myself At Last’, ‘Golden Days’ en het titelnummer zijn verstild en ingetogen.

Ook het oorspronkelijk voor Levon Helm geschreven, maar nu ook aan David Bowie, Glen Frey, Paul Kantner en Mötorhead’s Lemmy (…)  opgedragen ‘Back Home’ maakt indruk.

Hoewel Nash als songschrijver altijd verbleekte bij Crosby, Stills of Young, bewijst hij hier nog maar eens juist solo wel degelijk op eigen benen te kunnen staan.

Fontayne’s rol mag je daarbij niet onderschatten, want hij schreef mee aan die alle songs van Nash ‘This Path Tonight’:

Continue reading

Janis Ian: live bij de NPR

Ter promotie van haar nieuwste en laatste album ‘The Light at the end of the Line’ speelde Janis Ian solo vier songs.

Ze begint met ‘I’m Still Standing’, het openingsnummer van dat nieuwe album, en vat daarna haar carrière misschien wel iets te bondig samen in een paar zinnen.

Ze zijn wel een logische aanloop naar de song die haar grootste hit werd ‘At Seventeen’.

Daarin bewijst ze opnieuw hoe goed ze nog altijd fraseert en hoe ongeschonden haar stem de decennia heeft weerstaan.

Ze legt uit dat John Prine een van haar inspiratiebronnen is en na een korte uitleg over het ‘Better Times’-project zingt ze het enige nummer met drie akkoorden dat ze ooit schreef, zoals ze zegt.

Ook dat komt van haar nieuwe album. Deze soloversie is in zijn eenvoud beter dan de uit zijn verband getrokken versie die ze opnam met een keur aan bekende collega’s, want hier is het teruggebracht tot zijn minimalistische folky idealisme.

Ze sluit af met het activistische ‘She Is’ dat ook in deze soloversie lijdt onder een verbrokkelde melodie en een te zwart-witte tekst.

Toch is het korte optreden indrukwekkend, niet alleen vanwege Ian’s zang, maar ook door haar gitaarspel:

Continue reading

Little Feat: ‘Waiting for Columbus’ 45 jaar en een paar doden later….

Op YouTube staan inmiddels allerlei fragmenten van optredens van Little Feat in het kader van de nieuwe ‘Waiting for Columbus’-tournee.

Daarin zijn uiteraard nieuwe drummer Tony Leone en nieuwe slidegitarist en zanger Scott Sharrard te zien en te horen.

Leone heeft weinig mogelijkheden om Richie Hayward’s drumpatronen radicaal anders te slaan, al zullen drummers daar misschien anders over denken. Opvallend is dat hij ook de leadzang doet in ‘Old Folks Boogie’, toch  een iconische song, waarbij zijn enthousiasme groter is dan zijn zangtalent: hij zingt niet vals en houdt redelijk maat, maar daarmee zijn de meeste complimenten dan wel uitgedeeld. Vergeleken met zowel de zang van Lowell George als Paul Barrere steekt de zijne wel erg bleekjes af…

Sharrard is als het nieuwe gezicht van de band echter nog meer bepalend voor het geluid van Little Feat: zijn zanglijnen lijken genoeg op die van Lowell George en Paul Barrere om ermee door te kunnen, hoewel hij van meer kracht gebruik maakt dan van souplesse.

Zijn solo in ‘Dixie Chicken’ wijkt echter behoorlijk af van de zangerige slidetonen die George en Barrere speelden. Dat is enerzijds begrijpelijk, doordat je jezelf anders reduceert tot voorman van een coverband, anderzijds is Sharrard ongetwijfeld een meester op zijn instrument, maar zijn vast virtuoze, korte klanken ontroeren niet, maar doen afbreuk aan de natuurlijk vloeiende groove van het nummer.

Of Little Feat met Sharrard dus de gedroomde vervanger van Barrere in huis heeft gehaald, blijft voor ons een vraag die we liever niet hadden willen stellen.

Positief is dan weer, dat het geluid opener is dan in jaren en dat daardoor de rol van percussionist Sam Clayton weer prominenter is geworden. Bovendien is het ook fijn om Little Feat weer eens mét een blazersectie te zien optreden:

Continue reading

NPR: Tiny Desk-concert Buffalo Nichols

De Amerikaanse National Public Radio doet veel aan allerlei soorten popmuziek en heeft dus ook een grote aantrekkingskracht op srtietsen. Ze laten zich niet alleen graag interviewen, maar komen ook live spelen in de radiostudio’s door de VS.

De jonge zwarte bluesman Buffalo Nichols deed dat ook. Hij werd gevraagd vanwege zijn korte, maar intense naamloze debuut en maakt zijn reputatie in drie songs meer dan waar:

Continue reading

Wouter Planteijdt in Kunststof op Radio 1

Onderweg naar Kippenvel 709 hoorde ik een stukje van de aflevering van Kunststof waarin zanger-gitarist Wouter Planteijdt centraal stond.

Hij was in de eerste plaats te gast naar aanleiding van het uitkomen van zijn nieuwe album, ‘Bullhorn II’.

Toeval of niet, maar het eerste nummer van die aflevering van Kippenvel was ‘Electricity & Drums’, de opener inderdaad van ‘Bullhorn II’. Dat bleek ook het eerste nummer dat Planteijdt met drummer Micha Porte en bassist Gerco Aarts speelde.

Porte en Aarts begeleidden hem ook op dat album, net als trouwens op voorganger ‘Bullhorn’.

Planteijdt werd geïnterviewd door Gijs Groenteman, een enthousiast liefhebber van popmuziek die zich zelf overigens wel érg graag hoort praten.

Planteijdt is iemand met een lange staat van dienst, zowel als fan als als muzikant. Hij is niet alleen voorman van de dwarse rockformatie Sjako!, leende zijn diensten bijvoorbeeld aan Marijn Wijnands in haar band Ma Rain en was als gitarist en producer nauw betrokken die de drie soloalbums die Paul de Munnik maakte:

Continue reading

Liseth & the Satellites – ‘Miss’

Singer-songwriter Liseth Horsten bracht in 2014 de ep ‘Kites and Satellites’ uit met daarop vijf gelaagde, tijdloze popnummers.

Nu komt zij met een opvolger onder een iets andere naam en met even geroutineerde als geïnspireerde Nederlandse musici: drummer Gabriël Peters, bassist Lucas Beukers en gitarist Eric van Dijsseldonk.

“Miss’ kwam uit op 21 december en bevat vijf songs, die een iets steviger geluid laten horen dan die op ‘Kites and Satellites’, maar gebleven zijn Horstens talent voor het schrijven van melodieën die op zich bekende elementen combineren tot songs die je nog nooit eerder hebt gehoord en haar uiterst herkenbare stem.

‘Miss’ is inmiddels uiteraard te koop, al krijg je dan voorlopig alleen digitaal, maar het fysieke exemplaar volgt snel: die zijn begin volgend jaar leverbaar.

Ook staat de ep op bandcamp:

Continue reading

onverwachte kerstvideo Joni Mitchell’s ‘River’

Van Joni Mitchell’s alternatieve kerstlied ‘River’ is op de dag voor Kerstmis na vijftig jaar een video verschenen.

De tekst van de stemmige pianoballad gaat maar zijdelings over Kerstmis, hoewel het feest er wel zowel muzikaal als tekstueel wel een bepalende rol in speelt: in het intro en aan het eind is ‘Jingle Bells’ te horen, terwijl Mitchel in de eerste regels ook het omhakken van kerstbomen, het neerzetten van rendieren en het zingen van liedjes vol vreugde en vrede bezingt, ‘But it don’t snow here/It stays pretty green’.

Uiteraard zingt zij vooral over zichzelf en over de eenzaamheid die haar beheerst nadat ze Graham Nash ‘heeft laten huilen’ door hem per telegram te laten weten dat hun relatie over was.

Opvallend is haar verlangen naar een bevroren rivier waarover ze kan wegschaatsen, een beeld dat overigens ook op de binnenhoes van haar door jazz beïnvloede meesterwerk ‘Herira’ te zien is.

Ze schaatst daar op Lake Mendota in Wisconsin, kort na het verbreken van alweer een andere relatie. Niet toevallig is ze gekleed in het zwart, met een cape die doet denken aan de vleugels van een zwarte kraai, inderdaad…

In de video zijn noch oude, noch nieuwe beelden van Mitchell te zien, hoewel ze er wel getekend in voorkomt en er ook beelden in zitten van een schaatsende Mitchell over een bevroren meer, gehuld in zo’n zelfde zwarte cape:

Continue reading
« Older posts