elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Category: De Rode Draad (Page 2 of 30)

De rode draad van Kippenvel 692: Bram Vermeulen en zijn eeuwig jongenshart

Singer-songwriter Bram Vermeulen zou op woensdag 13 oktober 75 zijn geworden, maar overleed op 4september 2004 in zijn vakantiehuis in Italië aan een hartstilstand.

Ik hoorde het nieuws toen ik vlak voor zes uur ‘s avonds de radio aanzette: Radio 1 had een ingelast bericht van een hoorbaar overstuur zijnde presentatrice die Vermeulens overlijden eerder die dag meedeelde.

Ook ik was geschokt, want ik was een fan van Vermeulens solowerk, waarbij hij hij muzikaal en tekstueel vaak de perfectie bereikte: muzikaal drong hij zijn ‘liederen’, zoals hij ze noemde, steeds verder terug tot het essentiële en dus werden ze steeds minder opgesmukt. Daardoor kwam er steeds meer nadruk te liggen op zijn autobiografische, vaak niets en niemand ontziende teksten.

Die stelden vaak essentiële vragen aan mij en dus ook aan de anderen die hem beluisterden en ik schrok soms terug voor de antwoorden die je daarop wel moest geven: Vermeulen schopte je een geweten, of hij nu zong om een verlopen schoonheid die zich weggeeft aan om het even welke man haar wil ( ‘Doodlopende straat’), over niet willen dat heftige emoties afzwakken (‘De beuk erin I’), over het wonder van de liefde (‘Vertel me van de liefde’ en ‘Laat dit nooit overgaan’ bijvoorbeeld) of over afstomping voor het leed van anderen (‘Ik voel niets’).

In Kippenvel zijn we hem blijven draaien, natuurlijk, maar dat doe je ook weer niet elke week en dus veel te weinig.

Dat alleen al is reden om vanavond lang bij zijn songs stil te staan, maar ook verschijnt een keuze uit de dagboeken die hij bijhield van 1984 tot zijn dood in 2004.

Die selectie is gemaakt door Just Enschedé, de man die ooit manager van Neerlands Hoop was: Continue reading

De rode draad van Kippenvel 691 van 5 oktober: Zijn de ogen dan toch de spiegel van de ziel? II

Op 14 september wijdden we De rode draad aan ogen met als titel: Zijn de ogen dan toch de spiegel van de ziel?

We draaiden in ieder geval twee songs met prachtige samenzang: in ‘Right Between The Eyes’ van Crosby, Stills, Nash & Young, was het op ‘4 Way Street’ toch echt Graham Nash solo, maar in ‘Jackson Browne’s ‘Doctor My Eyes’ em in  ‘Lyin’ Eyes’ van de Eagles zaten meer dan mooie koortjes.

Als tegenhanger zetten we vervolgens ‘Eyeball Kid’ van Tom Waits in, dus het was op meerdere manieren een gedenkwaardig rijtje.

Na ons uitstapje van vorige week naar drie songs van het prachtige album ‘I Was A Witness’ van de Texaanse soulzanger Malford Milligan, begeleid door zijn Southern Aces, zijn we vanavond weer terug bij zielenknijpen, zij het dan ook die van anderen.

Deze keer kijken we diep in de ogen van grootheid Paul Simon, de ten onrechte vergeten cultheld Peter C. Johnson, gospeldiva Mavis Staples en de Ierse singer-songwriter Ciara Sidine.

 

Tot vanavond om acht uur, tot Kippenvel!

 

De rode draad van Kippenvel 689 van 14 september: Zijn de ogen dan toch de spiegel van de ziel?

Vanavond hoor je in De rode draad de eerste vier songs waarin ogen centraal staan, of zij nu de ziel van de zanger weerspiegelen of niet.

Toevallig zit er veel mooie meerstemmige zang in de songs van Crosby, Stills & Nash, Jackson Browne en de Eagles, maar gelukkig hebben we dan Tom Waits nog achter de hand als tegenwicht.

Overigens is dit de eerste aflevering van een serie van vier, dus er valt de komende weken nog veel meer te zien én te horen.

 

tot vanavond, tot Kippenvel!

 

 

De rode draad van Kippenvel 688 van 7 september: góéde songs met ‘faith’ in de titel

In Kippenvel 688 van 7 september komen we met een omweg terug op het uitkomen van die twee nieuwe songs van ABBA.

Niet dat we die gaan draaien, maar we brengen nieuws over ABBA vaak wel, doordat die groep klassieke popmuziek van het zuiverste water maakte: liedjes die muzikaal intelligent in elkaar zaten en bovendien bijna altijd dwongen tot meeneuriën, zo niet erger.

Dat is nu precies wat er ontbreekt aan het topzware en veel te lange ‘I Still Have Faith in You’: melodisch is het de eerste twee minute al helemaal niet op gang, terwijl de rest een herhaling van zetten blijkt waaraan vernuft ontbreekt.

De tekst zou autobiografische trekken vertonen, maar dan nog is er geen reden om zo zwak uit de hoek te komen bij een een come back waarbij de bandleden zelf de verwachtingen hoog hebben opgeklopt.

Wij zetten dus vier songs op een rij waarin het geloof in de ander centraal staat, terwijl ze muzikaal ook nog eens een duidelijke structuur hebben: kop-midden-staart en een hoorbaar verschil tussen coupletten en refrein.

John Hiatt, Mavis Staples, Maria Muldaur en Randall Bramblett kwijten zich van die taak, hoewel Staples’ song geschreven werd door de producer van dat album, Jim Tullio, én door Jim Weider, gitarist van de Weight Band.

Van zijn groep draaien we vanavond toevallig ook een song.

Muldaur zingt dan weer een song van de in 2009 overleden Texaanse singer-songwriter Stephen Bruton, die een vriend was van zanger Malford Milligan.

Van Milligan en zijn Southern Aces draaien we ‘This Old World’, de recente, derde single, die vooraf gaat aan hun op 24 september te verschijnen tweede album ‘I Was A Witness’.

 

Ons oordeel over die twee nieuwe ABBA-songs vind je in de categorie Nieuws.

De rode draad van Kippenvel 687: orkaan Katrina zestien jaar later…

In De rode draad denken we terug aan orkaan Katrina, de beruchte voorganger van Ida, die de afgelopen dagen New Orleans en de rest van Louisiana teisterde.

Dat doen we met songs van albums die destijds uitkwamen nadat Katrina had huisgehouden en waarvan de opbrengst aan allerlei goede doelen ten goede kwam.

We horen zanger- pianist John Autin, de Dirty Dozen Brass Band, Dr. John, Anders Osborne, Allen Toussaint en pianist-zanger Dennnis Cavalier.

 

Dat is ook vanavond dus weer twee uur muziek voor wie wil luisteren!

 

tot acht uur, tot Kippenvel.

 

De rode draad van Kippenvel 685 van 10 augustus: drummer-producer Steve Jordan, uitzendkracht bij de Rolling Stones of veel meer dan dat?

In De rode draad van Kippenvel 685 van 10 augustus staat Steve Jordan centraal. Hij is behalve drummer ook songschrijver en producer, maar haalde verleden week het nieuws doordat hij als uitzendkracht bij de Rolling Stones aan de slag gaat. Wij proberen de vraag te beantwoorden of hij vervanger van Charlie Watts is of veel meer dan dat aan de hand van vijf songs.

 

tot vanavond om acht uur dus, tot Kippenvel!

 

De rode draad van Kippenvel 684 van 3 augustus: Randall Bamblett, sideman en frontman

In De rode draad steken wij de loftrompet over toetsenist, zanger en saxofonist Randall Bramblett, die bovendien een meer dan gemiddeld getalenteerd songschrijver is.

We belichten zijn rol als sideman en frontman door de jaren heen met songs van Bonnie Raitt, Roger Glover, Marc Cohn en Bramblett zelf natuurlijk en wij hebben recht van spreken, want we zijn al jaren fan van deze onderschatte klasbak.

Dat is dus opnieuw twee uur muziek voor wie wil luisteren!

tot vanavond om acht uur dus, tot Kippenvel!

 

De recensies van ‘No more Mr. Lucky’, ‘Thin places’, Rich someday’, ‘Now it’s tomorrow’en ‘The bright spots’ vind je in de categorie Recensies roots.

 

De rode draad van Kippenvel 683 van 27 juli: Chuck E. Weiss, continue cultheld

Wij schrokken van het overlijden van Chuck E. Weiss. Hij was 76 jaar, maar dat is naar westerse maatstaven redelijk jong.

Tracks van deze schimmige nachtvlinder draaien wij tenslotte al vanaf het allereerste begin van  Kippenvel en we zijn bovendien vermoedelijk een van de weinigen die al zijn vijf albums hebben: Weiss maakte schijnbaar even makkelijk even superieure nummers als slordige meestampers.

Hij was muzikaal  dan ook niet voor een gat te vangen, zodat elk van zijn albums een even grillige lappendeken aan stijlen bevat.

Onze recensie van ‘Red Beans and Weiss’ in de verleden week gepubliceerde necrologie geeft zijn veelzijdigheid goed weer.

Vanavond draaien we in De rode draad maar liefst acht songs waarmee Weiss direct te maken heeft, waaronder uiteraard Rickie Lee Jones’ radioklassieker ‘Chuck E.’s in Love’. Die song is weliswaar bijna dood gedraaid, maar eerlijk gezegd wel verschrikkelijk goed.

Ook zitten er twee songs in van Tom Waits: aan een schreef Weiss mee, in de andere wordt hij letterlijk genoemd.

Ze komen niet van Waits’ ‘Blue Valentine’, waarop zowel Jones als Weiss te zien is op respectievelijk de buitenkant van de klaphoes en de binnenkant ervan, althans voor de mensen die de lp hebben. Ze staan op ‘Nighthawks at the Diner’(1975) en ‘Small Change’ (1976).

Door de vijf andere songs proberen we Weiss’ hele carrière samen te vatten, van het tegen zijn wil op cd uitgekomen ‘The Other Side of Town’ uit 1981 tot en met zijn laatste: inderdaad een onmogelijke opgave, maar goed…

Tot vanavond om acht uur, tot Kippenvel!

De rode draad van Kippenvel 682: vreemde bedden

In De rode draad van vanavond belanden wij tot onze verbazing in vreemde bedden.

Dat doen we aan de hand van songs van Paul McCartney, Robert Long, Bram Vermeulen, Janis Ian en Alex Roeka, waarin spijt schoonheid is geworden: spijt om wat niet was of vaker om wat niet bleef. Samen met veel andere weemoed is dat dus opnieuw twee uur muziek voor wie wil luisteren!

 

Tot vanavond om acht uur dus, tot Kippenvel!

 

De rode draad van Kippenvel 679: doorgaan, altijd maar doorgaan…

‘Carry On’, een van de klassiekers van Crosby, Stills, Nash & Young, kent een interessante ontstaansgeschiedenis.

In feite is het nummer zoals we het kennen min of meer uit nood geboren. Graham Nash vond dat ze tijdens de opnamen van ‘Déjà Vu’ nog geen song hadden opgenomen die te vergelijken was met ‘Suite: Judy Blue Eyes’: een nummer dus waardoor de luisteraars het album niet meer zouden kunnen afzetten voor het afgelopen  was.

Stills schreef diezelfde avond ‘Carry On’ en voegde daar zijn eigen ‘Questions’ aan toe, dat al op Buffalo Springfield’s ‘Last Time Around’uit 1968 had gestaan.

Het geheel liet hij de volgende dag aan Nash horen en de rest is inderdaad geschiedenis, zoals ze zeggen: popgeschiedenis welteverstaan…

« Older posts Newer posts »