De Amerikaanse zanger Clarence Carter is overleden. Hij was negentig jaar oud en stierf aan prostaatkanker.
Eind jaren zestig had de blinde, zwarte zanger twee grote Amerikaanse hits. ‘Slip Away’ reikte tot de zesde plaats in de Billboard Hot 100 en ‘Patches’ in 1970 tot nummer 4.
Dat tweede nummer zou autobiografisch kunnen zijn, want daarin bezingt Carter de laatste woorden van een stervende een vader tegen zijn zoon: ‘Patches, I’m depending on you son/To pull the family through/My son, it’s all left up to you.’
In zijn meeste songs zat echter een dubbele bodem waarin hij seksuele toespelingen verwerkte, zoals ‘Slip Away’. Daarin bejubelde hij overspel.
Zijn eerste bescheiden solohit had hij in 1967, maar ‘Tell Daddy’ werd pas groot toen Etta James er een antwoord op zong, ‘Tell Mama’.
Daarvoor was de vanaf zijn geboorte blinde Carter een van de twee leden van Clarence & Calvin, een duo met de eveneens blinde Calvin Scott. Later noemde zij zich de C&C Boys. Ze namen in de eerste helft van de jaren zestig al een aantal singles op die geen succes werden, maar zo kwam Carter wel in de FAME Studios terecht, waar hij later veel van zijn solosongs opnam.
Carter werd geboren in Montgomery, Alabama, en leerde zichzelf als kind gitaar spelen door anderen na te spelen. Hij zat op de Alabama School for the Blind in Tallageda, destijds the Alabama Institute for the Negro Deaf and Blind geheten. Daar zaten ook de oorspronkelijke Blind Boys of Alabama op.
Daarna studeerde hij in 1960 af in de richting muziek aan het Alabama State College.
Carter trouwde in 1970 met een van zijn achtergrondzangeressen: Candi Staton. Zij kregen een kind, maar scheidden al in 1973. In haar memoires schreef Staton later dat Carter haar sloeg.
Ook daarna was Carter muzikaal actief, al had hij geen grote radiohits meer.
In 1986 verkocht zijn single ‘Strokin’’ nog wel zo’n anderhalf miljoen keer, maar het was tekstueel te uitgesproken voor de radio en werd dan ook vooral bekend via jukeboxen.
Zijn latere albums kwamen ook nog wel in de R&B-hitlijsten terecht, al was de muziek vaak gedeeltelijk het product van muziekcomputers.
Dat is duidelijk te horen op ‘Smokin’’, maar ook op zijn laatste album, ‘Mr. Old School’ uit 2020.
Daarop blijkt ook dat hij ook dan nog een krachtige en emotionele stem heeft en zijn thematiek trouw is gebleven: het album opent met ‘G Spot’…