elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Author: Ruud (Page 1 of 1259)

zanger Clarence Carter overleden

De Amerikaanse zanger Clarence Carter is overleden. Hij was negentig jaar oud en stierf aan prostaatkanker.

Eind jaren zestig had de blinde, zwarte zanger twee grote Amerikaanse hits. ‘Slip Away’ reikte tot de zesde plaats in de Billboard Hot 100 en ‘Patches’ in 1970 tot nummer 4.

Dat tweede nummer zou autobiografisch kunnen zijn, want daarin bezingt Carter de laatste woorden van een stervende een vader tegen zijn zoon: ‘Patches, I’m depending on you son/To pull the family through/My son, it’s all left up to you.’

In zijn meeste songs zat echter een dubbele bodem waarin hij seksuele toespelingen verwerkte, zoals ‘Slip Away’. Daarin bejubelde hij overspel.

Zijn eerste bescheiden solohit had hij in 1967, maar ‘Tell Daddy’ werd pas groot toen Etta James er een antwoord op zong, ‘Tell Mama’.

Daarvoor was de vanaf zijn geboorte blinde Carter een van de twee leden van Clarence & Calvin, een duo met de eveneens blinde Calvin Scott. Later noemde zij zich de C&C Boys. Ze namen in de eerste helft van  de jaren zestig al een aantal singles op die geen succes werden, maar zo kwam Carter wel in de FAME Studios terecht, waar hij later veel van zijn solosongs opnam.

Carter werd geboren in Montgomery, Alabama, en leerde zichzelf als kind gitaar spelen door anderen na te spelen. Hij zat op de Alabama School for the Blind in Tallageda, destijds the Alabama Institute for the Negro Deaf and Blind geheten. Daar zaten ook de oorspronkelijke Blind Boys of Alabama op.

Daarna studeerde hij in 1960 af in de richting muziek aan het Alabama State College.

Carter trouwde in 1970 met een van zijn achtergrondzangeressen: Candi Staton. Zij kregen een kind, maar scheidden al in 1973. In haar memoires schreef Staton later dat Carter haar sloeg.

Ook daarna was Carter muzikaal actief, al had hij geen grote radiohits meer.

In 1986 verkocht zijn single ‘Strokin’’ nog wel zo’n anderhalf miljoen keer, maar het was tekstueel te uitgesproken voor de radio en werd dan ook vooral bekend via jukeboxen.

Zijn latere albums kwamen ook nog wel in de R&B-hitlijsten terecht, al was de muziek vaak gedeeltelijk het product van muziekcomputers.

Dat is duidelijk te horen op ‘Smokin’’, maar ook op zijn laatste album, ‘Mr. Old School’ uit 2020.

Daarop blijkt ook dat hij ook dan nog een krachtige en emotionele stem heeft en zijn thematiek trouw is gebleven: het album opent met ‘G Spot’…

Marshall Amplification eert Jimi Hendrix, of de omzet…

Marshall, roemrucht fabrikant van versterkers en geluidssystemen, heeft een nieuwe lijn aangekondigd.

Die is geïnspireerd op Jimi Hendrix en zijn stijl van spelen, want het is zestig jaar geleden dat hij erop begon te spelen.

Marshall gaat de grensverleggende gitarist daarom een jaar lang eren met speciale producten.

Woorden als ‘space’ en ‘cosmos’ spelen in het persbericht een centrale rol, net als de buitengewoon lovende brief die Hendrix’ zuster Jane schreef ter ondersteuning van het initiatief. Daarin schrijft ze ook hoe Hendrix en Marshall elkaar destijds wel moesten vinden, doordat de sterren gunstig stonden.

Ze sluit daarmee dus nauw aan bij de zweverige toon van het persbericht…

Onder de jubileumproducten zit een nieuwe versie van de versterker die Hendrix destijds gebruikte:

Continue reading

Pete Townsend verkoopt zichzelf en zegt zichzelf te vernieuwen

The Who-gitarist Pete Townsend heeft de exploitatie van zijn naam en beeltenis verkocht voor een niet bekend gemaakt, maar ongetwijfeld gigantisch bedrag  aan Primary Wave.

Dat staat het bedrijf vrij allerlei ‘creatieve projecten’ rond Townsend en zijn muziek op te tuigen.

Het bedrijf heeft daar veel vertrouwen in, want de ‘branding and content opportunities are boundless’.

De eerste activiteit zou al bekend zijn: ‘the establish a footprint across socia media channels’, al is dat toch nauwelijks een revolutionaire stap en vermoedelijk ook een moeizaam verdienmodel.

Ook Townsend is juichend: de overeenkomst is ‘a joy for me’ en zal hem helpen ‘to move forward with my creative and performative work’, alsof dat zonder dat extra zakcentje niet had gekund.

“Their entire team exhibit an energy that is truly stimulating. Challenging too. I need that,” he said. “I write songs, stories and poetry, and even draw and paint almost every day of my life. I work with musicians and other creatives, and spend a lot of my time building charitable solutions for organisations that help young creative people grow and succeed in this very hard time. Music is my main medium.”

In het zeer uitgebreide persbericht schrijft Townsend ook, dat hij de wereld nog een keer wil verrassen samen met The who-zanger Toger Daltrey en de anderen in en rond The Who ‘the way we used to do’:

Continue reading

modemerk Chrome Hearts staakt rechtszaak tegen Neil Young

Modemerk Chrome hearts heeft de rechtszaak tegen Neil Young gestaakt.

De aanklacht ging tegen het gebruik van de naam ‘the chrome hearts’ voor Young’s huidige begeleidingsband, want die naam had het bedrijf al veel eerder gedeponeerd en, zoals de tekst in de aanklacht luidde, ‘het bedrijf had nooit enige vorm van toestemming gegeven om het intellectueel eigendom te gebruiken dat Chrome Hearts toebehoorde’.

Young werd er dan ook van beschuldigd de reputatie van het exclusieve modemerk te willen exploiteren en werd gemaand met het gebruik van de naam te stoppen, doordat het gebruik ervan ‘verearring in de markt’ zou veroorzaken.

Naar nu blijkt heeft het bedrijf al op 14 mei besloten de zaak te sluiten door de aanklacht in te trekken. Dat doet het vrijwliig, zo benadrukt het, maar of daaraan misschien een regeling met Neil Young ten grondslag ligt, vermeldt het niet.

Eerdere berichten over Neil Young met Crazy Horse of met de chrome hearts vind je terug in de rubrieken nieuws, concerttips, rootsmuziek op radio, tv en interne en uiteraard ook  in Dossier Politiek en popmuziek.

Mijn recensies van ‘Colorado’ en ‘Early Daze’ vind je in de categorie recensies rock en die van ‘Homegrown’ in recensies singer-songwriter.

Rolling Stones’ ’In the Stars’ uit

Van het Rolling Stones-album ‘Foreign Tongues’ is alweer een nummer uitgekomen.

Het is ‘In the Stars’, waarin Mick Jagger, Keith Richards en Ton Wood alle drie figureren naast actrice Odessa A’zion, al zijn het wel opvallend jonge versies van de oude rockers.

Ze zien er zo ongeveer uit als in de jaren zeventig, maar Richards en Wood zijn niet alleen jonger dan ze zijn, maar ook knapper dan ze ooit in hun leven waren. Het is een resultaat dat vermeende Zwitserse bloedtransfusies niet zouden hebben kunnen bereiken, maar kunstmatige intelligentie dus wel.

Het op een aanstekelijke powerrif gebaseerde nummer geeft Jagger de gelegenheid zijn tekst weer eens lekker fanatiek in de microfoon te spugen, terwijl A’zion als rockchick overtuigend enkele rockclichés uitbeeldt: roken, Jaggers oor likkend en vol overgave tegen Richard aan hangen.

De enscenering telt vele drummers, maar ook een pianist die Billy Preston zou kunnen voorstellen en een fanatieke gitarist in een zijkamertje die op zijn mist oppervlakkige gelijkenissen met Bruce Springsteen (?) vertoont en misschien ook wel een shot van bassist Darryl Johnson…:

Continue reading

derde single Bywater Call

De Canadese blues- en rootsgroep Bywater Call heeft de derde single van dit jaar uitgebracht.

‘No One Else’ zal ook op hun aankomende album ‘Broken Studios’ staan. Dat komt uit op 29 juli.

Gitarist David Barnes omschrijft het in echo en dreiging gedoopte nummer zo: ‘This song is a reflection of how, in the current world of manipulation and misinformation, we continue to allow deceitfulness to cause harm. In the end, we have the strength within to defeat evil and take back our own power. If we don’t, there is no one else to blame but ourselves.’

Zangeres Meghan Parnell zingt de door klassieke soul geïnspireerde song met het van haar bekende, emotionele geluid tegen de achtergrond van een onheilspellend geluid waarin de blazers veel toevoegen:

Continue reading

eredoctoraat Ivan Neville

Ivan Neville heeft een eredoctoraat ontvangen van de University of New Orleans.

Dat kreeg hij op 8 mei jl. voor zijn bijdragen aan de muziek en de cultuur van New Orleans.

Ivan Neville is de zoon van Neville Brother Aaron. Hij speelde vaak met zijn vader en ooms mee, leende zijn diensten als sessiemuzikant aan allerlei anderen, was lid van Keith Richards’ hobbyband The Xpensive Winos, leidt al heel lang zijn eigen Dunpstaphunk, maakt nog steeds af en toe steevast een tegenvallend soloalbum en ontving in 2023 een Grammy in de categorie Best American Roots Song voor ‘Stomping Ground’, inderdaad een heel goed, kenmerkend funknummer dat hij opnam met de Dirty Dozen Brass Band, vader Aaron, oom Cyril, Meters-bassist George Porter en anderen voor de documentaire ‘Take Me to the River: New Orleans’:

Continue reading

Amerikaanse tribute-concerten voor John Prine

De komende maanden worden twee concerten georganiseerd om de songs en de persoon van John Prine in het zonnetje te zetten.

Op 9 juni vindt in het Filene Center en Vienna, Virginia, een concert plaats vanwege het 250-jarig bestaan van de Verenigde Staten.

Daaraan nemen bijvoorbeeld Margo Price, Patty Griffin, Lucius en Emmylou Harris deel.

Ook voor 8 oktober staat een concert gepland waarop Prine centraal staat: dan wordt in het Chicago Theatre ‘Souvenirs: 80 Years of John Prine’ georganiseerd.

Dat vindt plaats op wat zijn tachtigste verjaardag zou zijn geweest.

Niet alleen de inmiddels aankondigde deelnemers eraan zijn veelbelovend, als wel het feit dat zijn eigen toerband die avond het huisorkest is.

Onder degenen die die avond songs van Prine zullen zingen zijn Margo Price, Steve Earle, Amos Lee en Shemekia Copeland.

Eerder nieuws over John Prine vind je in de categorieën nieuws, muziekboeken en Dossier: ook al dood…

The Royal Mint slaat ook munt uit Pink Floyd

Pink Floyd is toegevoegd aan de rij popiconen die worden geëerd met een eigen munt door de Britse Royal Mint.

Voor dat eerbetoon in Music Legends-serie koos The Royal Mint het artwork van ‘Dark Side of the Moon’ uit.

Op de ene kant staat traditiegetrouw een portret van de regerende vorst, dus van Charles III.

Aan de andere kant zijn het befaamde prisma em het spectrum afgebeeld zoals ooit bedacht door Storn Thorgerson en George Hardie.

Er komen verschillende versies van de munt in omloop vanaf de eerste dag dat deze verkrijgbaar is: 14 mei.

De goedkoopste versie gaat 18,50 pond kosten.

De Royal Mint heeft een ‘directeur herdenkinsmunten’ in dienst. Rebecca Morgan. Zij zegt over de munt in het persbericht:

Continue reading

Elton John: een prestigieuze prijs, een vrolijk album en een duidelijke stellingname

Elton John heeft in Toronto de Glenn Gould Prize in ontvangst genomen.

Dat is een prijs vernoemd naar de zeer eigenzinnige pianist die wereldberoemd werd door zijn afwijkende interpretaties van composities van Johan Sebastian Bach én door zijn nogal uitgesproken en duidelijk geuite mening over klassieke muziek.

De prijs wordt toegekend aan kunstenaars die ‘een unique lifetime contribution that has enriched the human condition through the arts’ hebben geleverd.

Bij die gelegenheid zei John dat de problemen met zien veroorzaakt door de ooginfectie hem een andere kijk op het schrijven van songs hebben gegeven.

Tot dat moment ging hij altijd uit van de teksten en schreef hij daar muziek bij, maar doordat hij niet of nauwelijks kon lezen, draaide hij dat noodgedwongen om: voor zijn nieuwe albums schreef hij eerst de muziek:

Continue reading
« Older posts