Kippenvel – Ruud Heijjer

 elke dinsdagavond van 20:00 – 22:00 op RTV Katwijk 106.8FM

Archive for the ‘Dossier Ook al dood…..’ Category

Neil Innes overleden

woensdag, januari 1st, 2020

Rutles-lid Neil Innes is onverwachts overleden. Hij was 75 jaar.

Innes stierf volgens zijn agent onverwacht.

Innes was lid van The Bonzo Dog Doo-Dah Band, maar schreef  ook ‘Rutland Weekend Television’ met Monty Python-lid Eric Idle en speelde daarin ook met Idle als tegenspeler.

Dat programma vol sketches werd uitgezonden in 1975 en 1976 op BBC 2 en vormde de basis voor The Rutles, de band die de Beatles parodieerde door hun nummers eerst door elkaar te husselen en dan pas na te spelen.

In een sketch zingt die band namelijk ‘I must be in love’, wat inderdaad klinkt als de vroege Beatles.

In die band was Idle gitarist Ron Nasty, losjes gebaseerd op John Lennon.

De banden tussen de Beatles en Idle waren hecht: de Bonzo Dog Doo-Dah Band was al te zien in de film ‘Magical mystery tour’, terwijl George Harrison dan bijvoorbeeld weer meespeelde in een Sketch van ‘Rutland Weekend Televison’ en de door Innes in 1978 gemaakte Beatles-parodie ‘All you need is cash’, die hij bovendien hielp financieren.

The Rutles maakten twee albums: in 1978 ‘The Rutles  en in 1996 ‘Archaeology’.

Innes werd ook een losvast lid van Motny Python.

Hij speelde mee in ‘Monty Python and the Holy Grail’ en  ‘Life of Brian’ en schreef ook nummers voor die laatste film.

Nadat John Cleese Monty Python had verlaten schreef hij ook sketches voor de laatste tv-serie van de groep en ging mee op tournees door het Verenigd Koninkrijk en Canada: (more…)

invloedrijke labelbaas Joe Smith overleden

woensdag, december 4th, 2019

Ex-labelbaas Joe Smith is overleden. Hij was 91 jaar oud.

Smith was president-directeur van Warner Bros/Reprise, Asylum/Elektra en Capitol/EMI en was verantwoordelijk voor het onder contract nemen van bijvoorbeeld Grateful Dead, The Eagles, The Cars en eind jaren tachtig van de door velen afgeschreven Bonnie Raitt.

Smith werkte sinds het begin van de jaren zestig voor Warner Brothers na radio-dj te zijn geweest in Boston en werd in 1972 de hoogste baas van dat destijds grote platenconcern.

Hij had dus de tijd mee, want er dienden zich in die dagen veel acts aan die lang zouden meegaan, maar hij herkende dat talent wel.

Hij contracteerde Grateful Dead zelf, maar werkte ook met Van Morrison, Black Sabbath, James Taylor, the Allman Brothers Band, Jimi Hendrix, Joni Mitchell, James Taylor en Neil Young.

Ook Bonnie Raitt tekende voor zijn label, hoewel ze in de belangstelling stond van concurrent Capitol. Om haar over te halen, belde Smith zowel de ook bij Warner onder contract staande Ry Cooder als Randy Newman, zodat ze aanwezig zouden zijn als hij met Raitt praatte. Cooder en Newman waren niet allee aanwezig, maar ook idolen van Raitt en dus…

In 1975 werd hij de hoogste man Asylum/Elektra, waar onder anderen Linda Ronstadt, The Eagles, Jackson Browne, Queen, The Cars, Carly Simon en de ruige rockers van Mötley Crüe onder contract waren genomen door zijn voorganger David Geffen.

Na een tijd buiten de platenbusiness te hebben gewerkt werd hij in 1987 president-directeur van Capitol/EMI, waar hij Bonnie Raitt opnieuw onder contract nam.

Haar door Don Was geproduceerde album ‘Nick of time’ bleek een geweldig succes en betekende zowel commercieel als artistiek haar comeback na een aantal mindere albums voor Warner, dat haar niet alleen daardoor meer wilde: ze had ook een alcohol- en een drugsprobleem.

‘Nick of time’ bleek haar comeback-album: er werden vijf miljoen exemplaren van verkocht en Raitt kreeg er maar liefst drie Grammy’s voor: die voor Album of the year, die voor Best rock vocal performance en voor de single van het titelnummer de Grammy voor Best pop vocal performance, female.

In 1988 publiceerde Smith ‘Off the record: An oral history of popular music’ op basis van meer dan 230 uur aan interviews die hij afnam in zijn tijd bij Capitol/EMI en die hij later aan de Library of Congress schonk, zo’n beetje het nationaal archief van de VS: (more…)

Britse fotograaf Terry O’Neil overleden

maandag, november 18th, 2019

De Britse fotograaf Terry O’Neil is in de nacht van zaterdag 16 november op zondag 17 november overleden aan de gevolgen van prostaatkanker. Hij was 81 jaar oud.

O’Neill begon zijn loopbaan in de jaren zestig en fotografeerde onder anderen de Beatles en de Rolling Stones in hun beginjaren van hun carrière, maar ook andere uiteenlopende politieke en muzikale grootheden als Winston Churchill en Nelson Mandela, Elvis Presley, Frank Sinatra, David Bowie en Amy Winehouse en filmsterren als Brigitte Bardot en Faye Dunaway, met wie hij ook trouwde. Ook fotografeerde hij Johan Cruyff.

Zeker in het begin van zijn loopbaan maakte hij foto’s waarop de beroemdheden eigenlijk niet poseerden, waar werden ‘betrapt’ bij wat ze deden. Dat kwam enerzijds door O’Neill’s faam, maar anderzijds zeker ook doordat de sterren van toen nog niet zo werden afgeschermd door functionarissen die het imago van hun werkgevers ten koste van alles moeten beschermen: (more…)

Beatles-fotograaf Robert Freeman overleden

zaterdag, november 9th, 2019

Robert Freeman, fotograaf van een aantal hoezen van albums van de Beatles, is overleden. Hij was 82 jaar oud.

Freeman maakte de foto’s voor With The Beatles’, ‘Beatles For Sale’, ‘A hard day’s night’,  ‘Help!’ en ‘Rubber Soul’ en werkte ook mee aan de slotbeelden van Beatles-films ‘A hard day’s night’en ‘Help!’

Freeman’s foto’s van jazzmuzikanten vielen Beatles-manager Brian Epstein op en zo kwam het contact tussen de groep en de fotograaf tot stand.

Freeman fotografeerde ook politieke bekendheden voor The Sunday Times en maakte in 1964 de foto’s voor de eerste editie van de fameuze Pirelli-kalender.

Paul McCartney gedacht hem zo in een blog: (more…)

Bill Payne herdenkt Paul Barrere

maandag, november 4th, 2019

Of Little Feat als band nog een toekomst voor zich ziet na het overlijden van de bepalende zanger en slidegitarist Paul Barrere is een vooralsnog onbeantwoorde vraag, maar dat zijn dood er diep inhakt, blijkt duidelijk uit de overpeinzing van toetsenist en zanger Bill Payne, die de vijftig jaar durende muzikale partnerschap met Barrere even persoonlijk als impressionistisch schetst: (more…)

Little Feat’s Paul Barrere overleden

zondag, oktober 27th, 2019

Afgelopen nacht is in het UCLA-ziekenhuis in Los Angeles Paul Barrere overleden aan de gevolgen van leverkanker. Hij was 71 jaar oud.

Barrere was vanaf ‘Dixie chicken’, het derde album van Little Feat, lid van de band als tweede gitarist achter Lowell George.

Toen George onberekenbaar werd door drank en drugs, werd hij belangrijker als songschrijver, zoals bleek op ‘Time loves a hero’.

Na de hereniging in 1988 bleek hij niet alleen bepalend als de slidegitarist van de groep, ook was hij als zanger karakteristieker dan Craig Fuller en Shaun Murphy in  de jaren daarna.

Met zijn knauwende en ironische zang was hij uiterst herkenbaar, net als met zijn zangerige slidespel. Ook schreef hij vanaf toen veel van de songs, al was dat nauwelijks het geval op Little Feat’s recentste album, ‘Rooster rag’ (2012).

Hij leed toen al aan hepatitis, maar die ziekte leek onder controle toen hij na een onderbreking weer meeging op tournee.

Hij is na George en drummer Richie Hayward het derde prominente lid dat overlijdt.

Zonder hem heeft Little Feat geen gezicht meer.

Op de website van de band staat een verklaring over Barrere’s overlijden: (more…)

impressionistische necrologie Dr. John

donderdag, oktober 3rd, 2019

Het is uiteraard mosterd na de maaltijd, want de dood van Dr. John is alweer geschiedenis en met het bijzetten van ‘the good doctor’ in het pantheon van de popmuziek heeft hij dan meteen afgedaan, maar voor ons ligt dat anders.

Dat we een impressionistische beschrijving van zijn leven tegenkwamen op de site van Rolling Stone deed ons dan ook deugd, hoewel het verband met zijn muziek wel erg losjes is en met name zijn goede albums vanaf 2000 schandelijk worden verwaarloosd.

Voor een overzicht van zijn meest relevante albums zorgen we zelf dan wel.

Toch lazen we het verhaal met lichte weemoed, die hoog oplaaide toen we bij het einde leerden dat Jon Cleary Mac Rebennack vier dagen voor zijn dood nog opzocht in het verzorgingshuis waar hij inmiddels was opgenomen met een platenspeler en platen met songs uit Rebennack’s jeugd.

Wat zich bij die ontmoeting afspeelde, is ontroerend en doet Cleary nog hoger in onze achting stijgen: (more…)

tekstschrijver Robert Hunter overleden

dinsdag, oktober 1st, 2019

Verleden week maandag is tekstschrijver Robert Hunter thuis overleden. Hij was 78 jaar.

Hunter was vooral bekend als tekstschrijver voor veel songs van de Grateful Dead. Bij die mythische moeder aller jamband was hij vrijwel vanaf het begin betrokken.

Hoewel hij nooit met hen op het podium stond, was hij wel lid van de band vanaf het moment dat hij Jerry Garcia enkele teksten toestuurde. Samen met Garcia had Hunter daarvoor in enkele jugbands gezeten Hij schreef teksten voor songs als ‘St. Stephen’, ‘China Cat Sunflower’ and ‘Alligator’.

Daarnaast schreef hij van de jaren ook teksten voor Evis Costello, Bruce Hornsby en Bob Dylan. Op “Rooster rag’, het meest recente studioalbum van Little Feat, staan vier songs die hij samen met Bill Payne schreef.

Hunter bracht zelf trouwens ook acht albums uit als singer-songwriter en toerde ook wel solo door de VS.

 

Muscle Shoals-sessiegitarist Jimmy Johnson overleden

vrijdag, september 6th, 2019

Jimmy Johnson, een van de oprichters van de Muscle Shoals-studio en gitarist van huisband The Swampers, is overleden. Hij was 76 jaar oud.

Johnson was gitarist achter talloze groten als Aretha Franklin, de Staple Singers en Paul Simon.

Johnson werkte in de vroege jaren zestig al als sessiegitarist, maar dan in de FAME-studio’s, ook in Muscle Shoals. Daar begeleidde hij onder anderen Aretha Franklin, Wilson Pickett, Percy Sledge  en Etta James.

Samen met drummer Roger Hawkins, bassist David Hood en toetsenist Barry Beckett begon Johnson de Muscle Shoals Sound Studio na ruzie over geld met FAME Studios-eigenaar Rick Hall.

Daar was The Swampers, die de naam The Muscle Shoals Rhythm Section hadden gedeponeerd als merk, de groep achter artiesten als anderen  de Staple Singers, Leon Russel, Rod Stewart, Lynyrd Sknynyrd,  Paul Simon’s ‘Kodachrome’, Levon Helm en Delbert McClinton.

Johnson was ook de sound engineer bij drie songs van de Rolling Stones. Zij namen daar in 1969 drie songs voor ‘Sticky fingers; op met Johnson achter de knoppen: ‘Wild horses’, ‘Brown sugar’ en ‘You gotta move’ tijdens een Amerikaanse tournee.

Johnson en de andere Swampers waren het onderwerp van de documentaire ‘Muscle Shoals’(2013).

In dit interview vat hij zijn eigen loopbaan kernachtig samen: (more…)

bassist Larry Taylor overleden

donderdag, augustus 22nd, 2019

Bassist Larry Taylor, ooit bekend van Canned Heat en daarna onder meer van zijn baspartijen op albums van en tijdens tournees van Tom Waits, is overleden. ‘The mole’ was 77 jaar oud en leed al twaalf jaar aan kanker.

Taylor kwam in 1967 bij Canned Heat, toen de groep al twee jaar bestond, maar had daarvoor al allerlei sessiewerk gedaan, bijvoorbeeld voor the Monkees, maar ook voor Albert King, Solomon Burke, Buddy Guy, JJ Cale, Ry Cooder, Harvey Mandel en Charlie Musselwhite,

Hij speelde met onderbrekingen tot 2010 in Canned Heat, maar combineerde dat met sessies voor John Lee Hooker, John Mayall, John Hammond Jr. en Tom Waits, bijvoorbeeld op ‘Swordfishtrombones’en ‘Raindogs’, maar ook op diens latere albums: (more…)