elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Category: recensies albums 2022 (Page 1 of 5)

Sun Come And Shine – Jennifer Porter

https://jenniferportermusic.com

veelzijdige vakvrouw

Jennifer Porter is een even geroutineerde als allround zangeres en toetseniste, die op haar inmiddels vijfde reguliere album tien songs zette.

Haar ballads hebben soms pop-, soms roots- en soms jazzinvloeden en zijn radiovriendelijk geproduceerd door meesterdrummer Bernard Purdie.

Porter haalt moeiteloos de hoge c, maar heeft een lui, omfloerst en dus soms sensueel geluid. Purdie’s band speelt daarachter vlekkeloos de dienstige begeleiding, maar ook swingende songs gaan haar goed af. Zo is Porter veelzijdig zonder spectaculair te zijn.

***

Deze recensie schreef ik voor muziekmagazine Heaven 137, maart-april 2022.

The Therapist – Philip Kroonenberg

Excelsior Excel 96652

over de grens

Singer-songwriter Philip Kroonenberg zette maar liefst vijftien songs op zijn achtste soloalbum. Hij nam dat net als voorganger ‘Some More Time’ op met producer Frank Hagenaars, drummer Jeroen Kleijn en bassist, gitarist en arrangeur Reyer Zwart, terwijl ook dochters Dunja, Lynn en Patsy meededen op respectievelijk piano, toetsen en zang.

Kroonenberg handhaafde zijn rootsy geluid, waarin regelmatig loom voortswingende ritmes te horen zijn en invloeden uit jazz, cajun en de Cariben. Hij verrijkte dat

Continue reading

The Weight Band – Shines Like Gold

195269138677

www.theweightband.com

op eigen kracht

Op hun tweede album met eigen songs zette de Weight Band negen eigen songs en een cover van Willie Nelson’s ‘It Don’t Make sense (If You Can’t Make Peace)’.

In die tien nummers klinkt weliswaar nog regelmatig de klankkleur van The Band door, maar gitarist Jim Weider, drummer Michael Bramm toetsenist-accordeonist Brian Mitchell, bassist Albert Rogers en relatief nieuwe toetsenist Matt Zeiner bewijzen daarin net als op

Continue reading

Kris Delmhorst – Long day in the Milky Way

Big Bean Music 95081757117

www.krisdelmhorst.com

gloedvolle melancholie

Op haar achtste volledige album met eigen songs zette singer-songwriter Kris Delmhorst twaalf nummers: elf eigen composities en Rickie Lee Jones’ ‘The Horses’. Jones is dan ook een voorbeeld voor Delmhorst, hoewel zij in haar inmiddels twintig jaar durende loopbaan haar eigen sporen meer dan heeft verdiend.

Delmhorst is een singer-songwriter met sterke wortels in de folk en dat blijkt ook op dit album. Op een basis van drums en bas wordt het geluid bepaald door viool, toetsen, gitaar, blazers en drie achtergrondzangeressen, terwijl ze zelf elektrische en akoestische gitaar, Wurlitzer, duimpiano en cello speelt.

De muziek is

Continue reading

Keith Bayley – rivers and rain

www.kbbayley.com

overtuigende ouverture

Dit in 2017 verschenen debuut van de Engelse singer-songwriter die zich tegenwoordig KB Bayley noemt, veroorzaakte nog geen rimpeling in de oceaan van de rootsmuziek, maar de zeer sterke opvolgers ‘LittleThundersorms’ en ‘Flatlands’ maakten me nieuwsgierig naar zijn moeilijk te vinden eerste album.

De tien songs erop rechtvaardigen deze veel te late recensie volkomen, want Bayley blijkt ook op zijn debuut al de vorm te hebben gevonden die hij liet horen op zijn in 2020 en 2022 uitgekomen albums: hij schreef zeer melancholieke en introspectieve songs die hij meer voor zichzelf zingt dan voor een ander, terwijl hij zichzelf begeleidt op akoestische gitaar en lapsteel en daaraan incidenteel pianoaccenten aan toevoegt. Harmonicaspeler Gavin Thomas is op dit album al in een nummer te horen is, terwijl hij als enige ook in twee songs op Bayley’s dit jaar uitgekomen ‘Flatlands’ meespeelde.  

In die spaarzaam geïnstrumenteerde songs komen Bayley’s teksten des te meer tot hun recht. Hij zingt met zijn door en door melancholieke stem over een gedoemde liefdes (‘Devil’s Lake’ en ‘Gallowglass Eve’) net zo overtuigend als over de gesel van de voortuitgang (‘So Far From Dawn’), refereert op een persoonlijke manier naar een folkklassieker (‘The Song of the Wayfairing Stranger’) die hij daarna op zijn derde zette en sluit sterk af met het sfeervolle instrumentale ‘The Water Is Wide’.

Bayley mag inmiddels zijn voornaam hebben ingeruild voor zijn initialen, zijn songs zijn vanaf het begin even sterk.

****

Ook de recensies van ‘Little Thunderstorms’ en ‘Flatlands’ vind je in de categorie Recensies roots.

David Crosby & the Lighthouse Band – Live at the Captitol Theatre

BMG538640290

sterk staaltje.

Singer-songwriter David Crosby begon in 2014 zijn zoveelste jeugd met zijn soloalbum ‘Croz’ en bracht daarna nog vier albums uit, waarvan twee met Snarky Puppy-gitarist Michael League, gitariste Bekka Stevens en toetseniste Michelle Willis: ‘Lighthouse’ (2016) en ‘Here if You Listen’ (2018).

Crosby roemde hun samenwerking en hun gelijkwaardige inbreng en toerde in 2018 dus graag met ze door Amerika. Deze combinatie van cd en dvd legt het slotoptreden ervan vast: de zestien nummers tellen 72 minuten.

Acht songs daarvan komen van hun twee albums en vijf zijn oude nummers van Crosby, terwijl ze afsluiten met Joni Mitchell’s ‘Woodstock’. Willis en Stevens mogen ieder een song inbrengen, die ondanks hun leadzang redelijk passen bij de andere nieuwe.

Het is een intrigerend concert om verschillende redenen:

Continue reading

Jim Keller – Spark & Flame

Continental Song City CSCCD 1189

gooi naar de sterren

‘Falling Down’, de opener van Jim Keller’s tweede album sinds zijn comebackalbum ‘By No Means’ in 2021, is misleidend met zijn uptempo wegtikkende ritme en zijn romige sound, gedragen door een terugkerende resonerende gitaarrif en gelaagde poppy koortjes achter zijn diepe stem.

Daarna tapt hij in het met zijn dreigende orgel rootsy klinkende ‘Tower of Love’ namelijk uit een heel ander vaatje, ook door het lome ritme en de halverwege dwars inzettende blazers.

In het erop volgende titelnummer schakelt Keller over naar parelende gitaarpop die direct refereert aan de laten jaren zestig, maar dat door de jubelende, meerstemmige koortjes ook onwillekeurig Tom Petty and the Heartbreakers in herinnering roept.

Het is een verbrokkeld begin van een album dat vanaf de lome ballad ‘Magic’ toch zijn definitieve vorm vindt

Continue reading

Tip Jar – Songs about Love and Life on the Hippie Side of Country

Shining Light Records SLR0192022

tijdloze idealisten

Toetsenist-zanger Bart de Win, zangeres Arianne Knegt en gitarist Harry Hendriks namen de twaalf songs voor het zesde Tip Jar-album weer op in hun twee thuisstudio’s: in Eindhoven waren dat er acht met drummer en producer Eric van de Lest en in Austin vier met gitarist-producer Walt Wilkins.

In Nederland en de VS lieten ze zich bovendien begeleiden door muzikale vrienden die bijvoorbeeld ook op voorganger ‘One Lifetime’ meededen: violist Joost van Es, bassisten Bill Small en Tonnie Ector en drummer Pat Manske.

Daarbij putten De Win en Knegt vooral uit

Continue reading

Giulia Millanta – Woman on the Moon

Ugly Cat Music UMC07

www.giuliamillanta.com

ster

Rootsy singer-songwriter Giullia Millanta zette twaalf songs op haar achtste album. Ze vroeg Gabriel Rhodes opnieuw die te produceren, net als voorgangers ‘Tomorrow is a Bird’ (2020) en ‘Conversation with a Ghost’ (2018). Ook speelde Rhodes gitaren, bas, piano en zong hij achtergrondvocalen, terwijl hij bovendien twee songs met Millanta schreef. Negen anderen schreef zij alleen, terwijl ze verder Eliza Gilkyson’s niet uitgebrachte ‘The Way That You Are’ opnam.

Millanta en Rhodes werden alleen dienend begeleid door drummers John Chipman of Rick Richards, want Millanta nam alleen

ballads en mid-temposongs op. Dat geeft het album een sterke samenhang, die alleen wordt doorbroken in ‘You Don’t Wanna Know’ en ‘Vola Via’. Die eerste song zingt de aan de universiteit van Florence tot arts opgeleide Millanta gedeeltelijk in het Italiaans, de taal van haar jeugd, terwijl het tweede de Italiaanse versie van  het ook op dit album staande ‘Run Away’. Ook ‘The World is your Heart’ deed ze twee keer: een keer ingetogen en weemoedig, de tweede keer al even weemoedig, maar rootsy rockend.

Continue reading

Theo Sieben – Join the Crowned!

Highwind Howl Records

www.theosieben.com

tijdloze bluesman

Met de titelsong van zijn vijfde soloalbum trekt de veelzijdige zanger-gitarist Theo Sieben je direct trefzeker zijn muziek binnen: hij zingt met zijn kenmerkend hese, emotionele stem over een pulserende, met veel gevoel gespeelde melodie.

Die nam hij solo op, net als de negen andere, even intrigerende nummers, maar hij dubde wel slidesolo’s in of zijn eigen traporgeltje (‘The Slave’s Lamentation’). Dat opnemen deed hij in zijn huiskamer op vintage apparatuur, maar met moderne plugins.

Net als op voorganger ‘Market Meat’ speelt hij rootsy nummers die passen in

Continue reading
« Older posts