elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Category: recensies folk (Page 1 of 2)

Long Way Round – Gildor

Polymoon Music PM01648

1141307 515572

www.gildormusic.com

sprookjesprins                                              

In 2023 maakten de twaalf songs van Utrechtse singer-songwriter Gildor van zijn debuut ‘Silent River’ indruk.

Hij nam ze op in Londen op initiatief van de gerenommeerde producer Sandy Robertson met de Nederlanders Jens Wierckx op drums, Thijs van Zutphen op bas en Lucas Kloosterboer op blaasinstrumenten plus Engelse befaamde gastmusici als gitarist Robbie McIntosh en steelgitarist BJ Cole. Zijn nummers bleken gelaagd en dromerig tegelijk en hadden onvoorspelbare, sterke melodieën die bleven hangen.

Gildor combineerde in elf eigen songs en een cover van John Martyn’s ‘Parcels’ zo folk, singer-songwriter en pop tot een betoverend geheel. Hij bleek bovendien een overtuigende stem te hebben, waardoor hij luisteraars makkelijk kon meevoeren, maar het album bleef ondanks een enkele recensie helaas grotendeels onopgemerkt.

Op deze opvolger bewijzen zijn dertien eigen nummers en een cover van Bob Dylan’s ‘You’re a Big Girl Now’ Gildors klasse en koers:

Continue reading

Bas Beenackers – Bas Beenackers

www.basbeenackersmusic.com

wonderschone weemoed

In 2021 maakte My Blue Van-zanger Bas Beenackers zijn solodebuut met de ep Man: daarop stonden vier eigen nummers en ‘Polly’, een nummer van de vroege countryrock-formatie Dillard & Clark dat Gene Clark schreef, een van de oer-Byrds.

Beenackers maakte zich Clark’s song eigen door die net zo kaal te spelen als zijn eigen composities: zichzelf begeleidend op akoestische gitaar zingt hij meer voor zichzelf dan voor wie het album opzet.

In zijn teksten stelde hij zichzelf dan ook de wezenlijke vraag wat een man een man maakt zonder daarop direct pasklare antwoorden te hebben.

Dat leverde een muzikaal en thematisch samenhangende, zeer introverte ep op, maar Beenackers was nog niet klaar met die songs: hij combineerde ze op dit album met vijf nieuwe. Die nam hij op met

Continue reading

Summit of the Big Low – Summit of the Big Low

www.summitofthebiglow.com

hoge toppen

Net een jaar na zijn sensationele album ‘Thin Air’ brengt Toby Uffendell-Philips onder zijn artiestennaam Summit of the Big Low alweer de naamloze opvolger daarvan uit. Daarop zette hij tien songs die hij nog meer in zijn eentje opnam en produceerde dan die op zijn vorige: slechts in een nummer zingt zijn zus Cydney op achtergrond mee, terwijl zijn geestelijk leidsman Burgs te horen is in het intro van het autobiografische ‘Blizzard Child’.

Zijn geluid ligt in acht van de tien nummers direct in de lijn van die prachtige voorganger: net als op dat album bouwt hij zijn dromerige folky, maar catchy melodieën laag na laag op, gebruik makend van tinkelende en soms rooty klinkende gitaren, drums en percussie, zachte lagen stuwende elektronica, eindeloos ingedubde koortjes en dromerige leadzang.

Dat resulteert opnieuw in een mysterieuze sfeer waarop zijn teksten naadloos aansluiten:

Continue reading

The Butterfly and the Whale – ‘The Butterfly and the Whale’ en ‘Let Her Fly, Let Her Dream’

thebutterflyandthewhale.com

davidvanderheijden.nl

twee zielen, een gedachte.

Als The Butterfly and the Whale zette David van der Heijden acht songs op zijn debuut uit 2020. Dat hij daarvoor een andere naam koos, is niet vreemd, want ze vormen het ‘vrije werk’ van een man die al meer dan twintig jaar muziek componeert voor speelfilms, tv-series, documentaires en commercials en in 2000 debuteerde met de muziek voor ‘Wilde mossels’.

Zijn naamloze debuut opent met het verstilde ‘Dancing in the Woods’, een folky song die wordt gedomineerd door twee tokkelende akoestische gitaren en Van der Heijdens dromerige zang. Hij bespeelde ook bas en toetsen, want The Butterfly and the Whale is in essentie een soloproject in de letterlijke zin.

Ook de meeste songs daarna ademen die introspectieve sfeer, of Vander Heijden nu zingt over de liefde voor een kind of voor een vrouw, een evocatieve gitaarsolo speelt in het instrumentale ‘Welcome’ of muzikaal wat stevige aanzet in ‘Somewhere Inside’ met drums en een bluesy mondharmonicasolo van Jan Enklaar:

Continue reading

Sunshine Cleaners – Seven Acts of Mercy

liefdewerk

Jacqueline Heijmans, Geert de Heer en Sjef Hermans brachten in december 2020 hun tweede album uit, Sad Songs for Us to Bear’.

Recent verscheen hun derde, waarop ze veertien songs zetten die zijn geïnspireerd op de klassieke zeven werken van barmhartigheid: voed de hongerige, geef de dorstige te drinken, kleed de naakte, geef de vreemde onderdak, verzorg de zieke, bezoek de gevangene en begraaf de dode.

Net als die vorige en hun debuut, ‘Silent Voices  – songs inspired by Bonhoeffer’s Prison Poems’, mengt songschrijver Sjef Hermans eigen songs met covers. Voor dit album schreef hij er negen en vulde de groep die aan met traditionals en songs van Ella May Wiggings, Sister Rosetta Tharpe en Carly Putman.

Vaste gasten als harmonicaspeler Gait Klein Kromhof en violist Wissem Ziadi deden mee, net als achtergrondzangeressen Tamara de Kraker, Ingeborg van Liere, Jolanda Verburg en Anne-Marie van der Vliet.

Hoewel de zeven werken van barmhartigheid al uit de middeleeuwse geloofstraditie stammen, koppelen de Sunshine Cleaners ze aan de wereld van vandaag: Continue reading

Sushine Cleaners – Sad songs for us to bear

 

SCR 01/2020

www.sunshinecleaners.nl

 

indringend gefluister.

 

Het tweede album van de Zeeuwse Sunshine Cleaners is muzikaal en thematisch een stijlvaste opvolger van ‘Silent voices, songs inspired by Bonhoeffer’s prison poems’. Daarop speelden en zongen Jacqueline Heijmans, Geert de Heer en Sjef Hermans composities van de laatste waarin de Duitse theoloog centraal stond die zich al vroeg verzette tegen Hitler en dat uiteindelijk in april 1945 nog met de dood moest bekopen.

In de vijftien (!) songs is Bonhoeffer opnieuw een keer de hoofdpersoon, maar behalve over hem zingen Heijmans en De Heer ook over anderen van wie het leven onlosmakelijk verbonden is met de Tweede Wereldoorlog: schrijfster Etty Hillesum, kunstenares Charlotte Salomons, de Poolse verzetsman Witold Pilecki en de joodse vioolbouwers Amnon en Avshalon Weinstein.

Daarnaast schreef Hermans songs over onder anderen Continue reading

Sunshine Cleaners – Silent voices, songs inspired by Bonhoeffer’s prison poems

muzikaal monument.

Jacqueline Heijmans – zang, Sjef Hermans – gitaar, banjo en zang en Geert de Heer – mandoline en dobro vormen de Sunshine Cleaners, hoewel Hermans en De heer ook al dertig jaar deel uitmaken van Champagne Charlie.

Uitgangspunt voor de elf door Hermans geschreven songs van hun eerste album is het even bizarre als principiële leven van de Duitse protestantse theoloog Dietrich Bonhoeffer, tegenwoordig vrijwel alleen nog bekend als naamgever aan middelbare scholen. Hij werd op 9 april 1945 door de nazi’s geëxecuteerd doordat hij betrokken was bij het wegsluizen van geld om joden te helpen, maar in al in 1939 bij plannen om een aanslag te plegen op Hitler.

Hermans nam de gedichten die Bonhoeffer tijdens zijn gevangenschap schreef als uitgangspunt voor elf songs waarin de drie Continue reading

Joe Iadanza – All In Good Time

Klassiek.

In de tien nieuwe songs op zijn tweede cd maakt de Amerikaanse singer-songwriter Joe Iadanza een grote stap vooruit.

Veel ingetogener dan op zijn overigens goede debuut Traveling Salesman blijft Iadanza deze keer veel dichter bij folk dan bij roots  Opvallend is de totale afwezigheid van up-temposongs ten gunste van ballads, al neemt Iadanza in de teksten even categorisch stelling als op die eerste.

Vanaf opener Skin And Bones tot slotsong American Dream bezingt hij net als klassieke folkhelden grote thema’s op een direct aansprekende manier: een soldaat wordt vermalen door de oorlog, een man met twee banen wordt vermalen door de economische crisis, een zoon vergelijkt zijn leven met dat van zijn gestorven vader en een muzikant op tournee verlangt naar zijn geliefde thuis.

Muzikaal zijn alle songs erg ingehouden: Continue reading

Harry Manx – Bread And Buddha

Constante.

De van het Engelse Man afkomstige Canadees Harry Manx was al ruim twintig jaar (!) muzikant voor in 2001 zijn debuut Dog My Cat uitkwam. Hij speelde in Europese clubs én straten en Japan. Daar ontdekte hij de klassieke Indiase muziek, gespeeld door Indiër Vishwa Mohan Bhatt. Hij werd van 1992 tot 1997 leerling bij diens zoon Salil en leerde ook de door de V. M. Bhatt uitgevonden, twintigsnarige mohan veena bespelen.

Op Dog My Cat, solo gespeeld met ingedubde solo’s, combineerde hij blues met Indiase raga’s, folk en singer-songwriter. Op zijn volgende solo-cd’s én twee platen met collega-gitarist Kevin Breit diepte hij dit zelfbedachte genre uit, terwijl hij vanaf  Mantras For Madmen ook regelmatig een ritmesectie gebruikte. Manx’ vloeiende melodieën en tegelijk zangerige en bijtende gitaren leverden vanaf het begin een gelaagd en hypnotiserend geluid op.

In de tien nieuwe songs op zijn zevende solo-cd is Manx opnieuw in vorm. Continue reading

Bill Price – With The Eye Of A Skeptic..…

www.billprice.info

Idealist.

Grafisch vormgever Bill Price wisselt cd’s met zijn groep The Brains Behind Pa sinds 2002 af met solowerk.

In dertien songs op zijn tweede full-length soloplaat speelt de zanger/gitarist akoestischer dan op zijn vorige, The Circus And The Gallows en Bones And Apples,  en die groepsplaten. Toch spelen ook hier BBP-toetsenist Gary Bole en BBP-bassist Jeff Stone dienend mee. Price’s zang en gitaar bepalen echter het geluid, samen met de semi-akoestisch solerende gitarist Paul Holdman.

Tegen een vaak swingende, folky achtergrond bewijst Price weer dat hij als verhalenverteller allerlei thema’s persoonlijk maakt: Continue reading

« Older posts