Kippenvel – Ruud Heijjer

 Elke dinsdagavond van 21:00 – 23:00 op RTV Katwijk 106.8FM

Archive for the ‘Recensies singer-songwriter’ Category

Jodymoon – The life you never planned on

zaterdag, maart 7th, 2015

Doordacht spontaan.

Zo’n twee jaar geleden maakten Digna Janssen en Johan Smeets indruk met hun derde, titelloze cd. Hun zang, toetsen, gitaren en trompet kleurden mooi met de opvallende strijkers van het Matangi strijkkwartet in een combinatie van folk en pop.

Deze tien songs en drie instrumentals vormen daarop een logisch vervolg, al schuiven de twee daarin flink op richting roots. Weliswaar zorgen celliste Marie-José Didderen en violist Wim Spaepen opnieuw voor sfeerbepalende accenten, maar Smeets speelt in tegenstelling tot op die vorige vaak een bepalende, ruimtelijk opgenomen dobro of banjo. Janssens piano is daardoor maar in een enkele song te horen.

Haar emotionele stem verraadt echter opnieuw veel weemoed in de open geproduceerde songs en onverwachte gospelinvloeden in het soulvolle, slechts van handgeklap en gestamp voorziene Oh My.

Jansen en Smeets maakten zo alweer een bescheiden maar compromisloos meesterwerk.

****

Gepubliceerd in Heaven 79, juli-augustus 2012

 www.jodymoon.com

Journey to the end of the night – Noctures by Suzy Dexter

woensdag, oktober 15th, 2014

Oorverdovend zacht.

De Nederlandse singer-songwriter Suzy Dexter had op haar in eigen beheer uitgebrachte On the moon en Lost track of time een voorliefde voor americana: ze schreef vooral ballads en countryrock, maar incidenteel ook jazz en highlife. Bindende factor was haar volle en expressieve stem, waarmee ze haar goede songs kleurde en persoonlijk maakte.

Dat geldt nog sterker voor de tien songs op deze derde, want die zijn niet alleen thematisch aan elkaar verwant, maar ook qua klankkleur. Meer dan ooit is haar akoestische gitaar het uitgangspunt voor haar composities, waarin ze wordt begeleid door gitarist Rob Hendriks en incidenteel door celliste Anna Schweizer, violiste Marleen Veldstra en mandolinespeler Erik Visser.

Dexter schreef haar nummers ’s nachts, maar ze zijn behalve letterlijk ook figuurlijk nocturnes: in de open en minimaal begeleide nummers suggereren haar teksten haar geheimen meer dan ze die prijsgeven, hoewel ze duidelijk gaan over liefde, afscheid en verlies.

Zij onderstreept dat door ze ingehouden te zingen, maar haar emotie is hoorbaar in haar stembuigingen. Zo houdt ze met haar stem de mensen vast die ze noodgedwongen laat gaan.

Dexter fluistert namelijk met haar soepele en veelkleurige stem soms meer dan ze zingt en legt juist daardoor veel gevoel in haar toon, beelden oproepend die ze niet expliciet benoemt.

Zo richt ze op haar veruit beste album tot nu toe een persoonlijk en intiem monument op voor wie ze overduidelijk liefheeft, dat door de vorm bovendien ook algemene geldigheid heeft.

**** (more…)

Ellen Shae – My window

woensdag, mei 14th, 2014

Inzicht.

Ellen Shae zingt al een jaar of twintig in allerlei blues- en rockbands, maar brengt nu pas haar eerste eigen cd uit. Die leerjaren waren de moeite meer dan waard, want zij blijkt een emotioneel klinkende zangeres in deze negen songs. Die maken nieuwsgierig naar die andere dertig die ze schreef, want in die negen combineert ze folk, country, pop, soul en soms jazz tot een naadloos geheel.

Bij haar zang en gitaar vroeg zij per song begeleiders die de sfeer in haar weemoedige teksten konden onderstrepen. Zo stonden Zeeuwen als (more…)

Ernest Troost – O love

maandag, februari 24th, 2014

Kleine meester.

Op zijn vierde cd bewijst  de Amerikaan Ernest Troost dertien keer weer precies waar hij staat: op het kruispunt van blues, folk, county en singer-songwriter.

De componist van muziek voor films en tv-series ruilde dat ambacht na zo’n 35 jaar toch weer voor het schrijven en spelen van eigen songs en is nog duidelijk verliefd op die jeugdliefde.

Troost start even gejaagd als overtuigend in het dreigende Old screen door, een song vol wraak met fatale afloop. Zijn bas en elektrische gitaar benadrukken de sfeer, maar die is vaak even effectief in semi-akoestische songs. Daarin speelt Troost akoestische gitaren, mandoline, harmonica, harmonium en soms bas, hoewel vrienden als bassist Mark Goldberg en percussioniste Debra Dobkin hem bijstaan.

In schijnbaar autobiografische songs zingt hij met veel empathie over mislukte relaties, al gelooft hij in het even mooie als weemoedige Close nog altijd in de liefde.

Dat zijn songs direct overtuigen komt ook door (more…)

Flat earth diary – Krista Detor

zondag, januari 19th, 2014

Klassieke persoonlijkheid.

Met Mudshow, Cover their eyes en Chocolate paper suites maakte de Amerikaanse Krista Detor indruk op liefhebbers van ingetogen én spannende popmuziek in de VS en Europa. Detor en haar partner/producer/gitarist David Weber trokken daarop een wereld op van weemoed en verlangen. Die wordt bepaald door haar piano en omfloerste stem, die net zo makkelijk een stemming oproept als beschrijft.

Detor’s twaalf nieuwe zijn een logisch vervolg op die van Chocolate paper suites, want ook hier (more…)

Belle Parese – Flip Noorman

woensdag, december 25th, 2013

Eigen gezicht.

Dat het debuut van Flip Noorman uitkomt op het label van Jeroen Kant en Mathijs Leeuwis is uiterst logisch, want Noorman en de twee zelfbenoemde labelbazen zijn verwante zielen. Niet alleen zingen ze alle drie in het Nederlands, ze delen ook een voorkeur voor melancholie, gekte en sombere romantiek.

Bovendien hebben ze alle drie een voorkeur voor (more…)

Gerry Griffin – The passage of time

woensdag, september 18th, 2013

Tijdloos.

De Canadese singer-songwriter Gerry Griffin maakte in 2012 veel indruk met zijn intense cd Moment to moment, een comebackplaat opgenomen met zijn geliefde Heather Houston.

Die tweede cd kwam pas twaalf jaar na zijn debuut, maar gelukkig liet nummer drie niet zo lang op zich wachten.  Daarop staan opnieuw tien songs, die een interessant overzicht bieden van Griffin’s onderwerpen in de laatste vijfentwintig jaar. Hij nam namelijk composities op die hij schreef tussen 1988 en 2010.

Muzikaal zijn zijn songs echter een logisch vervolg op die van Moment to moment: (more…)

Jeroen Kant – De lafaard kapitein

maandag, juni 24th, 2013

Jeroen Kant maakte al drie Nederlandstalige cd’s, maar debuteerde ooit met een naamloze ep met vijf Engelse songs, opgenomen in zijn toenmalige thuishaven Rotterdam.

Op zijn Nederlandstalige debuut ‘t Komt wel goed in 2009 en opvolger Goud of op je bek gaan in 2011 bleek hij getransformeerd tot een confronterende singer-songwriter: (more…)

Anna Laube – Pool all the love, pool all the knowledge

vrijdag, juni 14th, 2013

Anna Laube – Pool all the love, pool all the knowledge

Later dit jaar verschijnt de derde cd van Anna Laube. Haar door blues en folk geïnspireerde Outta my head verscheen al in 2006, terwijl deze elf eigen songs tellende opvolger in 2009 verscheen.

Dat Laube singer-songwriter werd, was niet zo logisch: ze speelde piano, sax en viool in haar jeugd en kreeg een beurs voor een studie hobo aan de Académie de Musique Grétry in Luik.

Ze blijkt veelzijdig en getalenteerd: ze opent met een uptempo radiorocker waarin ze op zoek naar liefde, zij het niet die eeuwigdurende variant. Daarna rijgt ze nog tien love songs aan een snoer, telkens vanuit een andere invalshoek: twee verliefdheden, een hippievriendje, een kalme toekomst met een “ California king’, laconieke radeloosheid aan de hand van Dave Mason, de aankondiging van wraak en in totaal vier onbeantwoorde liefdes.

Ondanks dat steeds terugkerende thema zijn haar teksten afwisselend. Voor de muziek geldt hetzelfde. Na de opener zijn de songs muzikaal ingetogen en weemoedig van toon, zelfs de drie andere uptemponummers. Laube slaagt erin verschillende stemmingen op te roepen met invloeden uit folk, singer-singwriter en soms een spoortje blues, met begeleiding van drums, bas, elektrische gitaar en orgel en ze zelf enkele keren een harmonicasolo speelt.

Zo creëert Laube een perfect decor voor haar wat hese en nasale stem, die het midden houdt tussen die van een onschuldig kindvrouwtje en die van een door de wol geverfde veterane in de liefde.

***

www.annalaube.com

Jude Johnstone – Shatter

woensdag, juni 5th, 2013

Schitterende scherven.

De Amerikaanse singer-songwriter Jude Johnstone bleef ook in haar vaderland al vijf cd’s relatief onbekend. Onder anderen Johnny Cash, Emmylou Harris, Bonnie Raitt, Stevie Nicks en Trisha Yearwood namen haar songs op en zo scoorde Johnstone soms indirect een hit.

Ondanks de overduidelijke kwaliteit van haar composities en haar stem brak zij met haar eigen platen namelijk nooit door naar een groot publiek, al was zij ook te horen in diverse tv-series.

Haar zesde cd stelt impliciet weer de vraag waarom niet, want de ooit door de inmiddels overleden E Street Band-saxofonist Clarence Clemons ontdekte Johnstone blijkt er opvallend geïnspireerd op.

Ze verkent in elf songs onverwacht nieuw terrein met invloeden van (more…)