Kippenvel – Ruud Heijjer

….maar nog steeds alleen over muziek, uiteraard.

Het adres is het adres van deze website, maar dan zonder de punten, want die mogen niet bij Twitter: kippenvelnet.

Dat genereert een tweet op het moment dat we een bericht plaatsen op de website.

Mooier kan het niet, want dan blijf je van minuut tot minuut op de hoogte van wat wij het luisteren en lezen waard vinden….

De Canadese veteraan Leonard Cohen is de laatste tijd weer vaak in het nieuws.

Waren het de vorige keren vooral verslagen vanaf concertpodia en uit rechtbanken, deze keer is het Massay Hall in Toronto, waar Cohen de Glenn Gould Prize uitgereikt kreeg. Die wordt toegekend als oeuvreprijs voor een leven gewijd aan de kunsten.

In de jury zaten onder anderen regisseur Atom Egoyan en acteur Stephen Fry.

Cohen keeg de prijs op maandag 14 mei jongstleden uitgereikt.

Die bestaat uit twee bedragen : 5.ooo dollaar en een extra bedrag van 15.000 voor een jonge artiest, aan te wijzen door de winnaar: de City of Toronto Glenn Gould Protege Prize.

Bijzonder was, dat Cohen in zijn speech bekendmaakte, de prijs te geven aan de Canada Council for the Arts als dank voor de steun die hij krijg bij het schrijven van The favorite game en The Spice box of earth, respectievelijk zijn eerste dichtbundel (1961) en zijn eerste roman (1963).

Eerdere winnaars waren Pierre Boulez, Oscar Peterson and Yo-Yo Ma:

In Amerika heeft Warner Music de winstcijfers bekend gemaakt. Eigenlijk zijn dat verliescijfers, want in het tweede kwartaal van het boekjaar liep de winst terug met acht procent tot 628 miljoen dollar.

Dat klinkt goed, maar toch maakte het label het tweede kwartaal en verlies van 36 miljoen dollar. Dat zou komen door een relatief zwak aanbod aan nieuwe releases, al geven ze daarvan geen voorbeelden.

De winst uit downloads was ruim 37 procent.

Ook Universal maakte kwartaalcijfers bekend. Dat label is echter juist positief, want het vergrootte de winst met ruim negen procent. Daarvoor zorgen succesvolle nieuwe cd’s als die van Madonna, Van Halen, Gotye en Lana Del Rey.

Bij Universal zorgde de digitale verkoop voor bijna veertig procent van de winst.

Die twee percentages houden elkaar dus ongeveer in evenwicht en geven tegelijk aan hoe belangrijk het internet voor de labels is geworden.

Meer cijfers?

Half april moest Ron Wood nog zijn excuses aanbieden aan Mick Jagger en daar bovendien publiekelijk verslag van doen.

Blijkbaar was Wood op het matje geroepen toen hij had gezegd dat de Stones in april de studio zouden ingaan en dat er misschien nog wel iets meer in zat dan dat alleen.

Toch was Wood halfslachtig in die excuses: uiteraard had  de pers zijn uitlatingen verkeerd weergegeven. Hij claimde slechts te hebben gezegd dat hij graag met de Stones de studio in zou wíllen…

Deze keer kwam de Engelse Sun op woensdag 16 mei met het bericht dat Wood verteld is dat hij oktober en november moet vrijhouden. Het zou ernaar uitzien dat ‘ze’ meer ‘dingen’ gaan doen. Dat heeft Wood gezegd toen hij een Sony Radio Award uitreikte.

Nu staat the Sun niet direct bekend als kwaliteitskrant, maar die excuses na de vorige keer geven aan Wood’s nieuwe uitlatingen een pikante waarde: houdt hij ervan tot de orde geroepen te worden (vermoedelijk niet), moet hij van het Stones-management het water nog eens testen (zeer onwaarschijnlijk) of is het dit keer waar? (geen idee).

Nieuws is het in ieder geval wel:

Toegegeven, er zijn inderdaad wel heel veel vissen in de zee, althans als het om popmuziek gaat.

Dat sommige exemplaren dan ook vrij onopgemerkt hun rondjes zwemmen is een onvermijdelijk gevolg, maar dat is toch jammer.

Dat geldt bijvoorbeeld voor Ruthie Foster, voor wie wij het al eerder opnamen.

Haar nieuwe Let it burn is inmiddels ook hier te krijgen, maar duikt nergens op in recensies, laat staan ergens anders.

Popmatters combineerde een interview met een concertrecensie. Dat zou je op zich al nieuwsgierig moeten maken, maar anders bevelen we nog maar een keer het optreden aan dat ze deed in NPR’s Mountain Stage:

Wij steken onzes ondanks regelmatig de loftrompet over Little broken hearts, de nieuwe cd van Norah Jones. Die stream bevalt ons best en we overwegen zelfs die plaat te kopen, al hadden we dat zelf ook niet verwacht…

Om te horen en te zien of we gelijk hebben, kunnen we in de nacht van zondag op maandag kijken naar een concert dat Jones een tijdje geleden gaf in de Alten Wartesaal in Keulen, nog voor het uitkomen van die vijfde studioplaat.

Dat wordt uitgezonden op de WDR in de nacht van zondag op maandag vanaf 00:15. Ja, wij vinden die tijd ook uiterst ongelukkig, maar opnemen kan natuurlijk ook.

Norah Jones en band live, WDT, zondagnacht 20 mei, 00:15 – 01:45 uur 

Er is al veel gezegd en geschreven over waarom de muziek uit de tienerjaren een blijvende emotie teweeg brengt, maar muziek van daarna niet.

Zelf zijn wij dus blijkbaar nog altijd tiener, want wij eren die muziek van toen weliswaar, maar zijn ook nog regelmatig ondersteboven van onbekende nieuwe cd’s.

Dat geldt niet voor de ons overigens geheel onbekende Robert Hilton, die in een korte bijdrage aan NPR’s Old Music Tuesday schrijft over wat Neil Young & Crazy Horse’s Down by the River met hem doet.

Wij herkennen wat hij bedoelt, al blijft het bij tot op de dag van vandaag ons bij een stevig potje luchtgitaar:

Op 22 mei wordt via Bloombury Auctions in Londen een foto to koop aangeboden van de Beatles, terwijl zij via de fameuze zebra Abbey Road voersteken.

Interessant voor fans is, dat zij deze keer de andere kant oplopen, dus van rechts naar links. Bovendien heeft Paul McCartney sandalen aan…

So far for symbolism, I presume.

Overigens is de geschatte opbrengst van deze foto zo’n 9000 pond, hoewel het in  de praktijk zomaar veel meer zou kunnen worden:

Swingende Nederlandse soul en funk.

Soul Snatchers-drummer Timothy van der Holst heet nu Phil Martin, maar met bassist Ton van der Kolk vormen deze bezige baasjes niet alleen de kern van Laura Vane & the Vipertones, maar ook van de Soul Snatchers. Gitarist Ron Smith, Dynamite Horns Tjeerd Brouwer – trombone, Ruud Kleiss – trompet en Thomas Streutgers – tenorsax plus zangers Curtis T. en Jimi Bell Martin completeren deze allround soulrevue net als op debuut Sniffin’ and Snatchin’ met nieuwe toetsenist Bas Uitdewilligen.

Zij spelen op hun tweede

Voor De Rode Draad werken wij uiteraard met een lijst met daarop songtitels met een verband.

Sommige zijn heel snel ontstaan, maar andere staan er jaren op. Dan is het minimale aantal van drie nog niet gehaald.

Dat gold ook voor songtitels met Jericho in de titel. Dat lijstje stond al meer dan een jaar op twee, al waren het dan ook twee erg mooie songs.

Gelukkig leverde