elke dinsdagavond van 20:00 - 22:00 op RTV Katwijk op 106.8FM en via deze site


Uitzending gemist

Category: recensies albums 2023 (Page 2 of 4)

Ruud Houweling – Accidental Pictures

Arland Records ARLD2355

www.ruudhouweling.com

doelbewuste voltreffer

Singer-songwriter Ruud Houweling nam de elf songs voor zijn derde soloalbum op met vaste krachten als drummer Rob Wijtman, contrabassist Egon Kracht, accordeonist Rik Cornelissen, klarinettist Michiel van Dijk en violist Ro Krauss.

Houwelings nieuwe songs staan dan ook in de traditie van ‘Erasing Mountains’, het album waarmee hij in 2017 als ex-voorman van Cloudmachine zijn solodebuut maakte, en de daarna verschenen, even mooie ep ‘The Day Just Blew A Day Away’.

Hij kristalliseert in deze songs dan ook opnieuw de mix uit van

Continue reading

Bas Beenackers – Bas Beenackers

www.basbeenackersmusic.com

wonderschone weemoed

In 2021 maakte My Blue Van-zanger Bas Beenackers zijn solodebuut met de ep Man: daarop stonden vier eigen nummers en ‘Polly’, een nummer van de vroege countryrock-formatie Dillard & Clark dat Gene Clark schreef, een van de oer-Byrds.

Beenackers maakte zich Clark’s song eigen door die net zo kaal te spelen als zijn eigen composities: zichzelf begeleidend op akoestische gitaar zingt hij meer voor zichzelf dan voor wie het album opzet.

In zijn teksten stelde hij zichzelf dan ook de wezenlijke vraag wat een man een man maakt zonder daarop direct pasklare antwoorden te hebben.

Dat leverde een muzikaal en thematisch samenhangende, zeer introverte ep op, maar Beenackers was nog niet klaar met die songs: hij combineerde ze op dit album met vijf nieuwe. Die nam hij op met

Continue reading

In the Throes – Buddy and Julie Miller

New West 6552

slechte tijden, goede tijden

Buddy en Julie Miller maakten sinds 2001 al drie duo-albums, terwijl ze al sinds 1991 ook voortdurend op elkaar soloalbums meespelen.

Op hun vierde gezamenlijke zetten ze elf door Julie geschreven songs en een song die achtergrondzangeres Regina McCrary begon en uitwerkte met Bob Dylan, maar die Julie afmaakte, terwijl Buddy er de muziek voor schreef.

Buddy componeerde ook de muziek voor de andere en speelde die met een kleine groep getrouwen: drummer Fred Eltringham, bassisten Viktor Krauss en Byron House, toetsenist Tim Lauer en achtergrondzangers als Emmylou Harris, Larry Campbell, Teresa Williams, McCrary en Gurf Morlix.

Het resulteerde in een album vol

Continue reading

Claudia Robbens – Make a Difference

www.claudiarobbens.com

klassieke roots.

Het titelnummer van ‘Make a Difference’ gaat loom en onafwendbaar groovend van start, waardoor zangeres Claudia Robbens veel ruimte krijgt voor haar geïnspireerde zang: tegen de sfeerbepalende gitaar en Hammond in zingt ze soepel, haar woorden rekkend en buigend, terwijl haar drummer en bassist de song voortstuwen.

Dat geldt in nog sterker mate voor ‘Be the Change’, waarin Robbens nog vrijer fraseert en haar toonhoogte even expressief als emotioneel varieert, terwijl haar ritmesectie haar opnieuw draagt en gitaar en Hammond weer puntig tegenspel bieden. Haar zang komt zo optimaal tot zijn recht, maar ook in uptempo-songs als ‘She Grooves’ en ‘Dante’s Blues’ bewijst Robbens haar kunnen.

Haar twaalf nieuwe nummers zijn

Continue reading

Matthews Southern Comfort – The Woodstock Album

MHCD14

zoveelste jeugd.

Iain Matthews nam ooit met zijn Southern Comfort Joni Mitchell’s ‘Woodstock’ op in een wat gepolijster versie dan Crosby, Stills, Nash & Young en had daarmee een wereldwijde hit in 1970.

Met toetsenist Bart de Win en gitaristen Eric DeVries en BJ Baartmans, zijn vaste Nederlandse musici, nam Matthews voor dit album vijftien songs op die wél op dat legendarische festival 1969 werden gespeeld: Mitchell schreef haar nummer terwijl ze naar het tv-verslag ervan keek.

Dat betekent nummers uit optredens van onder anderen

Continue reading

Sweet Anhedonia – Ben de la Cour

Jullian Records JR-32CD

sterk isolement.

De in Engeland geboren, maar in de VS opgegroeide singer-songwriter Ben de la Cour zette tien songs op zijn vijfde album. Hij haalde met moeite country noir-icoon Jim White over om die produceren, want diens debuut ‘(The Mysterious Tale of How I Shouted) Wrong-Eyed Jesus’ hielp De la Cour ooit door een moeilijke periode.

White speelde ook banjo, percussie en toetsen en zong, maar zijn kenmerkende geluid is alleen duidelijk hoorbaar in opener ‘Appelachian Book of the Dead’ en ‘Birdcage’ met zijn hoekige, van veel diepte voorziene ritme, de klaaglijke koortjes en De la Cour’s vervormde stem.

In de andere songs stelde White zich dienend op en staat

Continue reading

‘Now’- Graham Nash

BMG 538888812

forever young

Op zijn zesde (!) soloalbum sinds 1971 zette Graham Nash twaalf songs en een instrumentaal intro. Hij produceerde ze met Todd Caldwell, zijn vaste toetsenist en nam ze op met vaste gitaristen Shane Fontayne en Thad DeBrock, die ook harmonium speelt, en de nieuwe bassist en drummer Adam Minkoff.

Nash en de zijnen gaan overtuigend van start in de opener van de opvolger van ‘This Path Tonight’ uit 2016: ‘Right Now’ blijkt vanaf Minkoff’s eerste roffel een even ruimtelijke als krachtige medio-temposong waarin Fontayne en Debrock met hun gitaren dreigen, terwijl Nash emotioneel zingt over zijn onverwachte nieuwe liefde en zijn voornemen zijn best te doen de man te zijn die hij is. Dat doet hij in de songs erna zeker, al

Continue reading

Harry Hendriks – About Time

www.harryhendriks.com

stralend middelpunt

Op zijn solodebuut zette zanger-gitarist Harry Hendriks in 2019 twaalf eigen songs. De vooral van Gerard van Maasakkers én The Simple Life en Tip Jar van zanger-toetsenist Bart de Win bekende gitarist nam ze op met drummer Arthur Lijten, bassist Guus Bakker en toetsenist Mike Roelofs. In vier nummers zette hij blazers Jan Peels, Roy Hoffmans en Ton Hazenberg in en in vier andere strijkers Yvonne van de Pol en David Peijnenborgh (viool), Norman Jansen (altviool) en Marie-José Didderen (cello).

Opener ‘Cliffs of Moher’ kent Ierse invloeden door Joost van Esch’ viool, al zijn die beroemde kliffen voor Hendriks aanleiding voor een vergelijking met zijn liefde voor een even grillige als aantrekkelijke vrouw op een stuwend ritme. Ook in het daarop volgende ‘Birds’ zijn nog folksporen te horen, maar tegelijk al de jazzinvloeden die veel van de songs kenmerken:

Continue reading

Buckingham Nicks – Buckingham Nicks

Big Pink Music 472/8809270024769

als twee druppels….

Toen in 1973 het naamloze, tien nummers tellende debuut van Lyndsey Buckingham en Stevie Nicks verscheen, flopte het album vrijwel direct en werd het duo door Polydor gedropt, hoewel het goed in de folkrocktrend van dat moment paste. Misschien dat de twee daardoor altijd een rerelease hebben tegengehouden, zodat alleen de originele lp van destijds sporadisch verkrijgbaar leek.

Desondanks is de cd-versie moeiteloos te koop via de site van het Nederlandse Shiny Beast. Die werd namelijk in 2017 goed verzorgd uitgebracht op een Koreaans label compleet met meespelende muzikanten, teksten én met maar liefst elf extra nummers: zes outtakes, twee singleversies van nummers van het originele album en drie livesongs van een optreden in het Australische Adelaide, waaronder een rockender versie van ‘Rhiannon’ dan die van Fleetwood Mac’s naamloze album elfde uit 1975.

Van die groep werd het tweetal immers lid nadat gitarist Bob Welch die verliet in december 1974. Hoewel Mick Fleetwood naar verluidt na het horen van ‘Frozen Love’ alleen Buckingham als gitarist wilde inlijven, stond de laatste erop dat ook zijn vriendin deel zou uitmaken van de jaren daarvoor weinig succesvolle, van oorsprong Engelse bluesgroep met een groots verleden.

Fleetwood was op Buckingham attent gemaakt door producer Keith Olsen, die de twee ontdekt had in de groep Fritz (1968-1971) en ze daaruit vervolgens had losgeweekt: hij vond niet alleen hun stemmen mooi kleuren, maar zag ook brood in hun schrijftalent.

Hij huurde voor dit debuut dan ook sessiegrootheden in als drummers Jim Keltner en Ronnie Tutt, bassist Jerry Scheff, gitarist Waddy Wachtel en percussionist Jorge Calderon, hoewel Buckingham behalve gitaar ook bas en percussie speelde.

Natuurlijk springen de stemmen van Nicks en Buckingham er vanaf het allereerste begin van opener ‘Crying in the Night’ uit, zowel individueel als in hun kenmerkende samenzang, en is ook Buckinghams gitaarstijl al gevormd.

Veel van deze songs werpen echter bovendien hun schaduwen qua klankkleur en opbouw opvallend vooruit naar Fleetwood Mac-albums als die naamloze elfde, maar ook naar opvolgers ‘Rumours’ en ‘Tusk’:

Continue reading

Lavette! – Bettye LaVette

Jay-Vee Records JV2023

Bramblett!

Voor haar nieuwe album selecteerde de superieur songs van anderen zingende soulveterane Bettye LaVette elf composities van een andere oudgediende: zanger, toetsenist en saxofonist Randall Bramblett, die zij blijkbaar pas recent ontdekte en die ze de beste songwriter van de laatste dertig jaar noemde.

Daarvoor valt veel te zeggen: Bramblett bewees al in 1975 en 1976 op twee inmiddels obscure albums en daarna vanaf 1998 op nog eens tien andere een man te zijn met zowel muzikaal als tekstueel een volkomen eigen geluid. Ook Bonnie Raitt herkende dat, toen zij zijn ‘God Was in the Water’ al in 2005 op haar album ‘Souls Alike’ zette. Dat leidde echter niet tot Bramblett’s doorbraak naar een groot publiek, net zo min als zijn No More Mr. Lucky dat in 2001 had gedaan, het exceptioneel goede album waarvan die compositie afkomstig was.

LaVette nam deze songs op met als producer en drummer Steve Jordan, met wie ze al meerdere keren samenwerkte, terwijl ook bassist Pino Palladino en toetsenist Leon Pendarvis weer in haar studioband zaten.

Dat levert een paar

Continue reading
« Older posts Newer posts »